Wanneer je een sequel maakt betekent dit in ieder geval dat het eerste deel enthousiast genoeg werd ontvangen om dit te rechtvaardigen. De Oekraïense ontwikkelaar Frogwares had simpelweg meer van hetzelfde aan kunnen bieden, toch durft de studio het aan om alles wat het eerste deel zo bijzonder maakte overboord te gooien.
Ondanks het cijfer 2 in de titel hoef je de voorganger niet gespeeld te hebben om Arkham in te duiken. Een plek waar diens inwoners allang afscheid van hebben genomen, een overstroming heeft er namelijk voor gezorgd dat het niet meer als een leefbaar gebied kan worden gezien. Wat achter blijft zijn verlaten gebouwen, vreemde wezens en een flinke portie onheil. Én Calvin Rafferty. Een man die op zoek gaat naar zijn geliefde Faye Bennett die zich in een bovennatuurlijke slaap begeeft. Ondanks de aanwezigheid van The Slither, een entiteit dat lijken over kan nemen om je het leven zuur te maken, reist Calvin toch af naar Arkham. We hebben het hier immers niet voor niets over een Lovecraftiaans avontuur.
De werken van H.P. Lovecraft staan bekend als neerslachtig, de angst voor het onbekende en gotisch verval. Dit is ook terug te zien in Arkham, een plek waar je voortdurend een ongemakkelijk gevoel ervaart. Een vervallen ziekenhuis of een macabere vismarkt zorgen wat dat betreft voor de perfecte setting. Deze locaties worden niet als één open wereld gepresenteerd, het zijn kleinere zones waarin je op onderzoek uit gaat. Het verhaal wat zich hierbinnen afspeelt is niet heel sterk, en wat dan ook niet helpt is dat het continue wordt opgerekt op een zelfde wijze. Steeds als je Faye op het spoor bent verlies je haar weer, als teken dat je een nieuw gebied binnen stapt.
Daar waar The Sinking City sterk leunde op detectivewerk heeft dit nu plaats gemaakt voor een meer gecontroleerde survival-horrorstructuur. Denk aan Resident Evil en je hebt een aardig idee wat je mag verwachten. Dit betekent onder andere een beperkte inventaris, grondstoffen beheren en spaarzaam omgaan met je munitie. Een vernieuwde insteek die niet ten koste gaat van het detectivewerk, wel is het meer naar de achtergrond verdwenen en bovendien niet al te lastig. Het lijkt alsof Frogwares de vaart er wat meer in heeft willen houden. Toch is de nadruk op het gevechtssysteem juist één van de zwakkere onderdelen.
In de basis werkt het vechten prima. Je beschikt over verschillende vuurwapens, vijanden hebben herkenbare zwakke plekken en door je schaarse munitie kun je niet onzorgvuldig te werk gaan. Dit staat echter haaks op de hoeveelheid kogels die vijanden kunnen incasseren. Bovendien zijn het aantal type vijanden beperkt en is de strategie bij ieder type gelijk. Wat ook niet helpt is dat Calvin niet altijd even snel reageert. Met name wanneer vijanden vanuit verschillende richtingen aanvallen kan het gebrek aan een snelle draai vervelend zijn. Wel is er een dodge-mechaniek die dan weer te sterk is, en je al snel doet besluiten om al rollend door Arkham te bewegen.
Ook het upgradesysteem had beter verdiend. Door de wereld te onderzoek en bepaalde activiteiten uit te voeren verdien je Dream Essence, waarmee je vaardigheden en andere verbeteringen kunt ontgrendelen. Een interessant idee, ware het niet dat Essence schaars aanwezig is en de invloed van je upgrades beperkt is. Beperkt is ook een term die toepasbaar is op je inventaris. Je bent voortdurend aan het goochelen om de ruimte van je rugzak in te delen om een wapen, kogels, health en essentiële items in op te slaan. Dat Calvin geen reiskoffer meezeult is te begrijpen, een rugzak die een maatje groter is had hem daarentegen niet misstaan. Opvallend genoeg kun je na het uitspelen van de game Challenge Points inzetten om een deel van deze kritiek teniet te doen binnen de New Game+ mode.
Visueel laat The Sinking City 2 twee gezichten zien. De locaties zijn veelal indrukwekkend, wat een mooie prestatie is voor een relatief klein productiebudget. Toch is het logisch dat er ook concessies gedaan moesten worden. Dit is vooral terug te zien in de stijve gezichtsanimaties en weinig overtuigende stemacteurs. Een op papier emotioneel verhaal over iemand die zijn geliefde terug wil vinden komt hierdoor niet goed uit de verf.
Beoordeling
60
Een ander hoofdpersonage, een andere setting en andere gameplay. The Sinking City 2 kiest duidelijk een ander pad en daarmee verliest het een deel van zijn identiteit. Arkham is weliswaar een fascinerende omgeving, het is jammer dat repetitieve gevechten, beperkte variatie in vijanden en een matig verhaal meer prominent naar voren zijn gebracht, terwijl de puzzels op een tweede plan zijn geschoven.
