Review: Final Fantasy Resonance
Door Joni Philips op 21-10-2026 om 15:51
|
Bron: Gamed
|
Ontwikkelaar Square Enix heeft al meerdere Final Fantasy games gelanceerd voor telefoons, van kleine spin-offs zoals Final Fantasy VII Snowboarding en ports als Final Fantasy I tot en met exclusieve grootschalige games zoals Final Fantasy Dimensions en Brave Exvius. Die laatste is nu herwerkt tot Final Fantasy Resonance voor Nintendo Switch 1 en 2, PC, PlayStation 5 en Xbox Series X/S.
Herwerken mag je trouwens letterlijk nemen, want Resonance bewaart de basis van Brave Exvius, maar voert ook gigantische veranderingen door om bijvoorbeeld de dure Gacha-elementen te elimineren, de verhaallijn wat om te draaien en het gevechtssysteem stevig te veranderen. Je kunt dus het origineel gespeeld hebben en nog steeds verrast worden. Tegelijkertijd zul je wel overspoeld worden door een gevoel van ‘bekendheid’ want Final Fantasy Resonance speelt stevig in op nostalgie. De game bevat niet alleen cameo’s uit elke mainline Final Fantasy, inclusief de MMORPGs, zodat je onder andere Cloud en de Onion Knight ziet passeren, maar voelt ook gewoon aan als een lekker ouderwetse Final Fantasy, want alle bekende elementen zoals Moogles, de Chocobo’s, de Espers en alle gekende monstertjes zijn aanwezig.
Dat merk je al in de verhaallijn, want we moeten opnieuw aan de slag om de kristallen te redden. De mysterieuze Sworn Six of Paladia zijn namelijk op pad om de zes kristallen die de wereld beschermen, te vernietigen. Gelukkig zijn er de ridders en adoptie-broers Rain en Lasswell van het koninkrijk Grandshelt, die op avontuur trekken om de vernietiging af te stoppen. Onderweg ontmoeten ze onder andere Fina, een meisje met geheugenverlies, en Lid, die als ontwikkelaar van airships graag de opvolger van Cid zou worden. Ondanks de traditionele manier waarop het verhaal start, is er veel te ontdekken. Zo krijgt elk personage een eigen verhaallijn om dieper in te zoomen op zijn of haar achtergrond en reden om het avontuur op te starten. Lasswell moet bijvoorbeeld leren om voor zichzelf op te komen in plaats van in de luwte van Rain te leven. Het interessantste aan het verhaal zit hem in de Sworn Six. Ook hun achtergrond wordt stelselmatig toegelicht, wat hen tot een interessant enigma maakt.
Ook de gameplay voelt lekker ouderwets aan. Gevechten zijn namelijk traditioneel turn-based, waarbij je bovenaan het scherm ziet wie wanneer aan de beurt is. Zo kun je ervoor kiezen om een vijand die sneller aan de beurt is, eerder uit te schakelen. Resonance speelde hierbij wel leentjebuur bij Final Fantasy XIII voor het Stagge-systeem. Door de zwaktes van de vijand uit te buiten – een Fira-aanval op een ijs vijand bijvoorbeeld – kun je een vijand snel staggeren. Op dat moment verliest hij zijn beurt, en kun je veel sneller schade aanrichten. Nog belangrijker is dat jouw personage ook een extra aanval krijgt, wat vooral bij bazen cruciaal is. Hoe je het gevecht voor de rest aanpakt, is jouw keuze. Je hebt personages die zich specialiseren in fysieke aanvallen, de andere in magische. Je hebt Fina die Espers kan summonen, of Lasswell wiens fysieke aanvallen veel Stagger toebrengen. De game legt je zelden instructies op over hoe je een team samenstelt, dus je kunt voor de ene baas een ander team samenstellen dan voor de andere.
Om de Gacha-aspecten ‘interessant’ te maken bevatte de originele Brave Exvius avatars van verschillende oude Final Fantasy personages. Die kon je dan gebruiken in de gevechten om je team uit te breiden. Die zogenaamde ‘Visions’ zijn bewaard gebleven, maar je kunt hen nu gewoon terugvinden op specifieke plaatsen. Je krijgt dan een korte vragenlijst om te kijken hoe compatibel je bent, maar dat dient vooral om even terug te blikken op de game in kwestie, en heeft verder geen gevolgen. Deze ‘Visions’ kun je dan equippen op je karakters, waardoor je karakter toegang krijgt tot de aanvallen van deze personages. Met elk gevecht verdien je ook ervaringspunten voor deze Visions, waardoor je bijvoorbeeld Strength+20 krijgt op je personage of de mogelijkheid om bepaalde acties te behouden, zelfs als je van Vision verandert. Dit systeem voelde misschien wel wat beperkt aan, want je moet heel ervaringspunten verdienen terwijl je alleen maar de meest flauwe acties aanleert. Het had leuker geweest als je op deze manier bijvoorbeeld nieuwe elementaire aanvallen kon aanleren.
Wat meer in het oog sprint, is het Resonance systeem. Als je alle vijanden tegelijkertijd staggert, start de Sweeping Stagger. Op dat moment krijgt niet alleen elk personage nog een extra kans om aan te vallen, maar mag één van de Visions ook een extra aanval doen. Dan krijg je bijvoorbeeld Cloud in zijn Final Fantasy VII Remake look die een spectaculaire aanval doet. Dat dit qua grafische stijl niet echt past binnen Final Fantasy Resonance, zou mensen wel kunnen storen, maar ik had er persoonlijk weinig problemen mee. Enkel Zidane viel tegen. Aan de andere kant is er wel één groot probleem met dit systeem. Als je strategisch speelt, dan doe je veel Sweeping Staggers. En dan ga je de Resonances zeer frequent zien. Zelfs wanneer je een deel van de animatie overslaat met de Skip-knop, blijven deze filmpjes storend lang. Ik heb geen nood om honderd keer Cloud dezelfde aanval te zien doen. Op dat punt had men wel moeten ingrijpen.
Er is gelukkig wel gedacht aan moderne quality-of-life elementen. Zo is er een auto-save in aanvulling op de traditionele save-punten, kun je via deze saves gemakkelijk teleporteren tussen het begin en het einde van de dungeons, en kun je op elk moment van het ene punt naar het andere springen. Dat maakt het heel gemakkelijk om de side-quests aan te pakken, want je kunt simpelweg van een stad op één continent naar een dungeon op een ander springen. Verkennen loont nog steeds, want er liggen overal items verborgen, maar op deze manier hoef je niet eindeloos heen en weer lopen. En het maakt het natuurlijk ook eenvoudig om snel terug naar de stad te gaan om te rusten in de herberg wanneer je gezondheid laag wordt. Het enige wat ontbreekt is een goede manier om in te zoomen op de map.
Ook de grafische stijl is een teruggreep naar het verleden, maar dan op een manier die we de laatste jaren al enkele keren hebben gezien. Resonance is namelijk de eerste Final Fantasy game die het HD-2D stijltje benutte. Ondanks dat de stijl ondertussen al ingeburgerd is met onder andere Octopath Traveler en Dragon Quest, brengt Resonance het naar een nieuw niveau. Personages zijn meer gedetailleerd waardoor ze ook meer emotie kunnen tonen, en de camera en de omgevingen zijn meer dynamisch waardoor het wel een volwaardige 3D game lijkt. De dungeons zijn wat eenvoudig, maar de steden zijn daarentegen wat grootser en levendiger. Ook de stemmen helpen om alles tot leven te brengen, want zowel de Engelse als de Japanse voice-cast slagen erin om de emotionele kantjes van het verhaal goed te brengen. Enkel bij de side-quests worden de stemmen gemist.
|
|
|
Beoordeling
85
Square-Enix brengt regelmatig oude Final Fantasy games terug in een nieuw jasje, maar deze Resonance is misschien de grootste verrassing. De oude Brave Exvius was al even uit het algemeen geheugen verdwenen, zodat we deze comeback nooit echt hadden verwacht. Desondanks heeft Square-Enix er veel liefde in gestoken, waardoor dit een leuk tijdverdrijf is in afwachting van games als Final Fantasy VII Revelation. De game heeft een flinke upgrade gekregen waardoor hij fris aanvoelt, en terwijl de oude atmosfeer terugbrengt. Het is een leuke combinatie die we hopelijk zien terugkomen.
|
|
|
|
 15:57 AMD FidelityFX Super Resolution Upscaling 4.1 komt naar Xbox
 15:40 Nieuwe Xbox kost $1,200 tot $1,800?
|
| Reacties (0) |
|
|
Geen reacties gevonden
|
|
|
|
