Van een comic kwam een televisieserie, en vanuit deze televisieserie kwamen maar liefst zes spin-offs en meerdere games. De kans is dan ook klein dat je nooit van The Walking Dead hebt gehoord, en ontwikkelaar Odaclick Games verwacht zelfs dat je een zekere verhaallijn kent.

Met de arcade-brawler Streets of Survival doen ze niet hun best om je wegwijs te maken, in plaats daarvan droppen ze je in de All Out War verhaallijn en richten ze zich op spelers die de voorgeschiedenis kennen. In een notendop komt het erop neer date Rick Grimes, met ondersteuning van Daryl en Michonne, een bondgenootschap sluit met de verschillende coalities om een front te vormen tegenover Negan en zijn Saviors. Eenmaal geslaagd in dit doel is de game direct ten einde, waardoor ik na iets meer dan twee uur de credits over het scherm zag rollen.


Gedurende deze tijd kom je langs bekende locaties als de Sanctuary, Hilltop en Alexandria, alwaar je afrekent met zombies, de manschappen van Negan en de grote antagonist zelf. Voorafgaande aan een level krijg je Rick, Daryl of Michonne toegewezen, of kun je een keuze maken tussen deze personages. De verschillen tussen het drietal zijn minimaal, zo maakt het weinig uit of je nu schiet met de magnum van Rick of de kruisboog van Daryl. Mijn voorkeur lag bij Michonne om een andere reden, haar katana heeft namelijk een groter bereik om vijanden van zich af te houden. Eenmaal de game uitgespeeld krijg je Negan als vierde speelbare personages, met wie je dezelfde verhaallijn nog eens kunt doorlopen. Een leuke extra, wel is het wat gemakzuchtig dat de uitspraken een kopie zijn van de personages waar je eerder voor koos.

In basis zijn er drie typen vijanden. Er zijn Saviors die op je af komen met een melee wapen, Saviors die over een pistool beschikken en zombies. Zo nu en dan moet je afrekenen met een speciale zombie, inclusief een levensbalk die nooit duidelijk aangeeft hoeveel schade je nog aan moet richten om ermee af te rekenen. Het grote probleem is niet zozeer dat de vijanden eenzijdig zijn, het is vooral dat ik er geen duidelijke grip op kreeg. Neem de Saviors die over een geweer beschikken. Hun kogels zijn enkel te ontwijken door te rollen, iets wat gepaard gaat met een cooldown, waardoor je alsnog een doelwit bent.


Andersom werkt het al niet veel beter, staat een vijand niet direct in je vuurlinie, dan is schieten veelal niet mogelijk. Omdat je van begin tot eind over dezelfde wapens beschikt is het een frustratie die de hele tijd aanwezig blijft. Wat eveneens niet helpt is de rare keuze om een vijand die op de grond ligt geen schade toe te kunnen brengen, en dat je personage ineens omgedraaid staat, waardoor je in het luchtledige aan het slaan bent. Wel zorgt het schaars beschikbaar zijn van ammunitie ervoor dat je goed na moet denken, zeker omdat de moeilijkheidsgraad op momenten best pittig kan zijn. Gelukkig is er ook nog een Easy Mode als je dit wil omzeilen.

Door af te rekenen met vijanden krijg je zo nu en dan kennispunten die je kunt gebruiken om de personages mee te upgraden. Iedereen heeft zijn eigen skill tree, terwijl de kennispunten gedeeld worden. Om de gehele skill tree te openbaren dien je af te rekenen met 650 vijanden, wat ik na enkele levels al had bereikt en dus nooit een obstakel vormt. Sterker nog, na het voltooien van de game had ik nog slecht een beperkt aantal mogelijkheden ontgrendeld. Voorbeelden binnen de skill tree zijn het starten met een health pack of meer schade aanrichten met je aanvallen, hoewel dit laatste weinig merkbaar verschil geeft. Overigens is niet alles zomaar te ontgrendelen. In de levels kom je zowel algemene als personage specifieke voorwerpen tegen, en deze laatste zijn nodig om bepaalde skills vrij te spelen. Het voegt een zekere herspeelbaarheid toe, mocht je toch nog wat meer uit de game willen halen.


Kijken naar de graphics dan is het knap dat binnen de 2D-stijl toch nog een duidelijke herkenbaarheid is bij de personages. Ook de bekende locaties uit de serie zijn aanwezig, toch voelen deze inwisselbaar en herkende ik ze niet van hun bronmateriaal. Deze tweedeling zien we ook terug in het geluid. De goede soundtrack wordt helaas afgewisseld met enkele korte quotes aangezien er verder geen voice-acting aanwezig is.

Eenmaal de game uitgespeeld kun je deze blijven herhalen, of de Walker Pit instappen. Alhier kies je één van de personages, wordt je in een omgeving gedropt en moet je zo lang mogelijk overleven. Waarom? Ik heb geen idee. Op het moment van spelen waren er geen online leaderboards, en kon ik enkel mijn eigen resultaten vergelijken. Ook krijg je er geen beloning voor terug, zo had het nog interessant geweest als je kennispunten had kunnen verdienen. Op zichzelf al discutabel, nog erger vind ik de keuze om deze Horde Mode alleen toegankelijk te maken in de Deluxe Edition.