Home   Forum   Archief   Redactie   Contact   Bedrijven   Games    
 
  GamedPCGoogle StadiaVRNintendo SwitchPlaystation 4Playstation 5Xbox OneXboxAppMisc    
26 Januari 2021 
(1) 
(0) 
(1) 
(1) 
(0) 
25 Januari 2021 
(1) 
(0) 
(3) 
24 Januari 2021 
(2) 
(4) 
(0) 
(0) 
(0) 
23 Januari 2021 
(5) 
(5) 
(0) 
(0) 
(2) 
(0) 
22 Januari 2021 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
(3) 
21 Januari 2021 
(0) 
(0) 
(9) 
(1) 
20 Januari 2021 
(2) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
19 Januari 2021 
(1) 
(1) 
(0) 
(0) 
(0) 
18 Januari 2021 
(3) 
(15) 
(1) 
(0) 
(3) 
17 Januari 2021 
(0) 
(10) 
(0) 
(0) 
16 Januari 2021 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
15 Januari 2021 
(0) 
(0) 
(13) 
14 Januari 2021 
(0) 
(1) 
(0) 
(11) 
(0) 
(1) 
(0) 
(2) 
(2) 
(6) 
13 Januari 2021 
(0) 
(0) 
(1) 
(2) 
12 Januari 2021 
(0) 
(3) 
(1) 
(1) 
11 Januari 2021 
(9) 
(0) 
(5) 
(0) 
(1) 
10 Januari 2021 
(0) 
(1) 
09 Januari 2021 
(0) 
(3) 
(1) 
(1) 
(5) 
(0) 
(1) 
(0) 
(1) 
(0) 
08 Januari 2021 
(2) 
(0) 
07 Januari 2021 
(1) 
(14) 
(4) 
(0) 
06 Januari 2021 
(1) 
(3) 
(0) 
(5) 
05 Januari 2021 
(6) 
(0) 
(0) 
(8) 
(3) 
(3) 
04 Januari 2021 
(1) 
(0) 
03 Januari 2021 
(0) 
(5) 
01 Januari 2021 
(8) 
(0) 
(2) 
(0) 
(0) 
(2) 
(0) 
31 December 2020 
(6) 
(1) 
30 December 2020 
(1) 
28 December 2020 
(1) 
(0) 
25 December 2020 
(1) 
24 December 2020 
(0) 
(0) 
(8) 
(15) 
(0) 
(1) 
23 December 2020 
(12) 
(0) 
22 December 2020 
(1) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
21 December 2020 
(0) 
(3) 
19 December 2020 
(2) 
(2) 
(0) 
(1) 
Hitman 3
Scott Pilgrim vs. The World: The Game – Complete Edition
Cyberpunk 2077
Gamed Gamekalender Januari 2021
Review:

Call of Duty Black Ops Cold War


Door Rene Groen op 22-11-2020 om 09:01
Bron: Gamed

In sommige games hoef je niet goed te zijn om er plezier uit te halen. Voor mij is de Call of Duty serie hier een voorbeeld van. Ieder jaar oefen ik weer om net wat minder vaak dood te gaan en en wat vaker een slachtoffer te maken en die strijd werd ook dit jaar voortgezet in Call of Duty Black Ops Cold War.

Zoals de naam al prijs geeft speelt de campaign zich af ten tijde van de Koude Oorlog, om precies te zijn gedurende de jaren tachtig. Een spion onder de naam Perseus stal belangrijke gegevens die aan de basis stonden van het Manhattenproject (waarmee de Verenigde Staten gedurende de Tweede Wereldoorlog een atoombom kon ontwikkelen), wist bijna een nucleaire bom te bemachtigen en is nu de sleutel om de Koude Oorlog in het voordeel van de Russen te beslissen. Jij, te weten een man, vrouw of niet-binaire persoon onder de naam Bell, mag aan het werk om redding te bieden en als speler mogen we zelfs een achtergrond invullen. Een keuze die invloed heeft op je perks zoals de mogelijkheid om je wapens sneller te herladen of het uitdelen van meer schade.

Als je eerder Black Ops gespeeld hebt zullen enkele van de personages binnen het verhaal je bekend voor komen, toch zijn de rollen van onder andere Jason Hudson en Frank Woods eerder te bestempelen als opvulling omdat je nu eenmaal in een squad vecht. Door hiervoor te kiezen krijgen de beslissingen die je gedurende het verhaal neemt wat minder gewicht en wat eveneens niet helpt is dat je tijdens de conversaties enkel een dialoogoptie kunt selecteren zonder bijhorende spraak. Het maakt de campaign iets minder persoonlijk dan gehoopt maar dit betekent niet dat deze het spelen niet waard is.


De opzet is net wat kleinschaliger dan in veel van de andere Call of Duty verhaallijnen omdat je namens de CIA ten strijde trekt in plaats van onderdeel te zijn van het leger. Dit wil echter niet zeggen dat het klassieke Call of Duty spelconcept overboord is gegooid. De gebeurtenissen, te starten in een bruin café te Amsterdam, volgen elkaar in rap tempo op en je moet dan ook goed op blijven letten wil je de rode draad niet kwijt raken. Toch zijn het vooral de meer intieme missies die indruk maken, de momenten waarop de voet even van het gas gaat en de geweren in hun holsters blijven. Hoewel de gameplay voornamelijk bekend terrein is vinden we wel innovatie op ander vlak. Gedurende missies kom je bewijsstukken tegen die voorheen simpelweg collectibles waren en nu juist een grotere rol hebben. Na iedere missie keer je terug naar een safehouse alwaar je verzamelde stukken op een informatiebord worden geplaatst. Door ze te bestuderen kun je in missies de juiste keuzes maken zoals het aanwijzen van een schuldige. Dit is ook mogelijk zonder dat je de bewijsstukken hebt verzameld alleen is de kans dan groter dat je een foute keuze maakt. De campaign bestaat verder uit iets minder interessante zijmissies, het bevat optionele doelen en heeft meerdere einden waardoor de vijf tot zes uur gameplay nog wat opgerekt kan worden.

Na dit vermakelijke opzetje zijn het de multiplayer en de zombie-mode die het spelplezier voor maanden moeten verlengen. Kijkend naar de multiplayer dan is het menu bekende kost voor spelers die eerder Modern Warfare hebben gespeeld. Informatie is op dezelfde plekken terug te vinden en vrijwel alle bekende modi (Gunfight volgt op 10 december) zijn uiteraard weer van de partij. Dit betekent gelukkig niet dat er geen nieuwe modi zijn toegevoegd. In VIP Escort speel je als twee teams van zes. In het ene team is één speler de VIP die veilig moet worden gesteld terwijl het andere team dit moet voorkomen. Van een grotere opzet is Combined Arms, bestaande uit Domination en Assault, waarin je juist twaalf tegen twaalf speelt en punten op de map moet zien te bemachtigen. Als laatste mogen we zeker Fireteam: Dirty Bomb niet vergeten. Alhier worden tien teams van vier spelers op de map gedropt met het doel om uranium te stelen en een bom op scherp te stellen die ze hierna moeten verdedigen. Naarmate de strijd verder gaat wordt de map kleiner en zal het gevecht zich steeds meer centraliseren. Het doet op bepaald vlak ietwat denken aan Warzone, zo zijn er ook hier armor plates en start je met een parachute vanuit de lucht. En over Warzone gesproken, deze zal volgende maand met Cold War fuseren.


De multiplayer gaat vooral terug naar het meer klassieke three-lane principe waarbij je als speler drie paden kunt bewandelen. In de ene map is dit wat duidelijker merkbaar dan de ander en dit brengt ons ook bij een kritiekpunt: bij de lancering zijn er slechts tien maps te spelen. Zeker als je al eerder de beta onder handen genomen hebt is dit wat karig, mede omdat de maps gedeeld worden tussen de diverse modi. Je krijgt in de modi met minder spelers een kleiner deel van de map te spelen die je bijvoorbeeld in Combined Arms krijgt voorgeschoteld. Activision heeft in het verleden gelukkig bewezen de Call of Duty serie voortdurend te voorzien van (gratis) nieuwe content en de verwachting is dan ook dat dit eerder een tijdelijke constatering is dan een groot minpunt. Een grotere kritiek is dat het wapenarsenaal redelijk beperkt is en de balans verstoord. De MP5 is op het moment van schrijven wel érg krachtig. Het opvallende is dat dit in een eerdere patch was teruggebracht, om het in een latere patch weer terug te brengen. Hopelijk zal dit snel weer worden aangepast.

Andere wapenfeitjes over de multiplayer is dat de gameplay soepel en vertrouwt aanvoelt. De perks zijn een aangename combinatie van oude bekenden en nieuwe toevoegingen, killstreaks worden – weliswaar met minder punten – voortgezet als je tussendoor dood gaat, spelers hebben meer health zodat je iets minder snel dood gaat en Skill Based Matchmaking moet ervoor zorgen dat je nooit bij te laag of juist te hoog gekwalificeerde spelers geplaatst wordt. Dit laatste werkt niet altijd, net zoals cross-platform gameplay nog wat kuren heeft omdat vrienden op een ander systeem niet te benaderen zijn. Gelukkig zijn dit dingen die de ontwikkelaar met een patch makkelijk kan verhelpen.


De laatste pijler waar de game op rust is de zombiemodus, Die Maschine geheten. Voor wie het concept niet kent is het simpel uit te leggen; overleef zo lang mogelijk te midden van een vrijwel eindeloze groep aan zombies. Door de zombies om te leggen verdien je punten en die kun je weer gebruiken om aan betere wapens te komen terwijl de verschillende perks ook hier een rol spelen. Met een versimpelde versie van de loadouts is de instap laag en er is geen verplichting om tot het einde toe door te gaan. Je kunt er na tien rondes (en vervolgens per vijf ronden) voor kiezen om een match te beëindigen en zo een beloning mee te nemen. Het is dan ook goed te spelen als je wat minder tijd te besteden hebt. Het enige jammere, en dat is vooral een persoonlijk puntje, is dat er wat minder ruimte lijkt te zijn voor Easter Eggs.

Op technisch vlak mankeert er nog wel wat aan Black Ops Cold War. Meer dan eens waren delen van het menu niet te benaderen tot de game herstart was en zoals eerder benoemd werkt de cross-play niet altijd. In combinatie met de onbalans in wapens en de weinige maps zit er dan ook nog zeker de nodige rek in de game, waarbij we het vertrouwen hebben dat dit nog zal gebeuren. Voor nu zou je dan ook kunnen stellen dat je Modern Warfare niet direct weg hoeft te leggen en te vervangen met deze nieuwe uitgave, dit zou je prima over enkele weken of zelfs maanden kunnen doen. Hecht je daarentegen ook veel waarde aan de singleplayer en zombiemodus dan is de stap makkelijker te maken. De campaign is niet perfect, wel heeft het genoeg in zich om je enkele uren prima mee te vermaken.
Beoordeling
75
Voor nu is Call of Duty: Black Ops Cold War vooral een leuke shooter. Om het meer te maken dan dit, en we zijn er zeker van dat dit nog gaat gebeuren, is er nog wat werk aan de winkel. Dit betekent onder meer het aanpakken van de wapenbalans, het verbeteren van de matchmaking en het vergroten van het aantal maps.


09:01  PS5 Simulator
11:49  Bubble Bobble 4 Friends
 Reacties (0)
Geen reacties gevonden

 Reageer
Om te reageren op artikelen hoef je niet geregistreerd te zijn.
Om het forum te gebruiken is registreren echter wel verplicht.


Titel:
Call of Duty Black Ops: Cold War
Type:
Game
Releasedatum:
13-11-2020
Ontwikkelaar:
Treyarch
Uitgever:
Activision Blizzard
Media:








Meer media