Ontwikkelstudio Game Freak maakte het afgelopen decennium onder andere Pokémon Sword en Shield, Scarlet en Violet en Legends Arceus voor de Nintendo Switch. Hun eerste grootschalige Switch-game was echter Pokémon: Let’s Go Eevee en Pikachu, waarin de oude Pokémon Yellow een stevige make-over kreeg. Het was een unieke manier om de originele Kanto regio te verkennen, want de studio voerde grote veranderingen door aan de gameplay-formule om de jongere Pokémon GO fan aan te spreken. Het smaakte naar meer, maar oudere fans misten tegelijkertijd de oude, traditionele gameplay.

Die fans krijgen nu de kans om Kanto alsnog te beleven op de oorspronkelijke manier. Ter ere van de dertigste verjaardag van de originele Japanse release van Pokémon Red en Green – Blue kwam pas later – heeft men nu Pokémon FireRed en LeafGreen naar de Switch gebracht. Deze Game Boy Advance-remakes treden daarmee in de voetsporen van de Game Boy-originelen die exact tien jaar eerder naar de Nintendo 3DS kwamen. Pokémon Red, Blue, Green en Yellow werden toen een groot succes, onder andere door een prijskaartje van €9,99 per stuk en een prachtige Nintendo 2DS bundel werden er toen meer dan een miljoen exemplaren verkocht. Het is dan ook niet verbazend dat men bij Game Freak en The Pokémon Company hopen op herhaald succes. Het prijskaartje is ditmaal iets steviger, met €19,99 per versie, maar de aanpak zelf is ongeveer hetzelfde gebleven.


Pokémon FireRed en LeafGreen Version zijn dus zo goed als onveranderd gebleven. Zo goed als, want er zijn wel een paar minieme wijzigingen gebeurd: er komt Pokémon Home ondersteuning zodat je Pokémon kunt overzetten naar die applicatie, maar niet omgekeerd; de Mystery Gifts om toegang te krijgen tot Ho-Oh, Lugia en Deoxys worden automatisch beschikbaar eens je de Pokémon League wint, en je kunt Pokémon ruilen met andere Switch-spelers die je kent in het echte leven. Online ruilen is niet mogelijk. Opvallend genoeg lijkt het voorlopig onmogelijk om Mew te krijgen, ondanks dat Nintendo sprak over het vangen van alle 151 Pokémon. Je kon Mew destijds ook niet vangen in de game, maar alleen krijgen via een speciale distributie of door te ruilen met Pokémon Emerald. Hopelijk heeft men nog een verrassing in petto.

De verrassingen zullen alvast niet van FireRed en LeafGreen zelf komen, want de games zijn inhoudelijk hetzelfde gebleven als op de Game Boy Advance. Je krijgt een Pokémon – Squirtle, Bulbasaur of Charmander - van Professor Oak, waarna je op avontuur kunt vertrekken om de wereld van Pokémon te leren kennen. Onderweg zul je tientallen soorten Pokémon tegenkomen, om deze te vangen of te verslaan zodat je sterker wordt. Je gaat daarnaast ook de strijd aan met vele trainers tot je kunt bewijzen dat je de allerbeste bent door de Elite Four te verslaan, en tussendoor schakel je ook nog even het kwaadaardige Team Rocket uit waarmee je de vrede terugbrengt. Eens je daarmee klaar bent, kun je op avontuur om de Sevii Islands te verkennen. Deze toevoeging zorgde ervoor dat FireRed en LeafGreen een meer robuuste end-game kregen ten opzichte van Red en Blue, waar de game nog weinig extra biedt eens je klaar bent met de Elite Four.


Game Freak had dan ook redelijk wat bijgeleerd na Red en Blue. De games waren zeker verslavend, maar er waren ook vele ruwe kantjes aan. Dat zag je dan ook in Gold en Silver, en Ruby en Sapphire waar we heel wat vernieuwingen kregen, zoals de introductie van Shiny Pokémon, Breeding om eieren te krijgen, en de Running Shoes zodat je veel sneller kunt bewegen. Dit soort dingen werden dan ook meegenomen in FireRed en LeafGreen, zodat deze duidelijk de superieure versies werden. Ook nieuwe evoluties van oude Pokémon, zoals Scizor en Slowking zijn aanwezig, zodat je niet meer hoeft af te vragen waarom ze niet kunnen evolueren naar deze versies. De toevoeging van breeding betekent dat ook baby Pokémon zoals Pichu nu tot de opties behoren. Je bent dus allesbehalve beperkt tot de originele 150 Pokémon.

Ook grafisch maakten FireRed en LeafGreen destijds een flinke stap voorwaarts, zodat elke Pokémon zijn iconische look in kleur kreeg. Hedendaags is het grafische niveau van de Game Boy Advance natuurlijk al lang niet meer spectaculair, maar ik was toch blij verrast hoe kleurrijk en fris alles op het scherm van de Nintendo Switch oogt. Je krijgt ook niet het gevoel dat de game opgeblazen is op het grotere Switch scherm. Daarom heeft men er wel voor gekozen om zwarte balken te voorzien aan alle kanten. Het gebruikte scherm is nog altijd veel groter dan op de Game Boy Advance, maar het vult eerder drie vierde van het scherm.