Review: Nioh 3
Door Joni Philips op 05-02-2026 om 16:26
|
Bron: Gamed
|
Ontwikkelstudio Team Ninja startte in 2004 aan de actiegame Nioh, een bovennatuurlijk samoerai-avontuur in historisch Japan op basis van een ongebruikt Akira Kurosawa script. Het duurde uiteindelijk tot 2017 alvorens de game debuteerde op de PlayStation 4, waar het snel een succes werd. Team Ninja mocht meteen verder met de serie, waarbij het derde deel nu beschikbaar is op de PC en de PlayStation 5.
Centraal in dit nieuwe avontuur staan de broers Tokugawa, kleinkinderen van de befaamde shogun Tokugawa Ieyasu. Oudste broer Takechiyo lijkt de gedoodverfde opvolger, waarop jongere broer Kunimatsu jaloers reageert. Samen met de demonische Yoki komt hij in opstand tegen zijn broer die ten onder dreigt te gaan. Hij wordt echter gered door zijn Guardian Spirit Kusanagi, die hem meeneemt door de geschiedenis om zijn broer af te stoppen, want diens invloed blijkt ook in het verleden door te breken. De voorgaande Nioh games speelden zich af in de Sengoku tijdsperiode, in een redelijk korte tijdspanne, maar Nioh 3 heeft de kans om meer diverse periodes te verkennen doordat Takechiyo door de tijd reist. Dit geeft Team Ninja de kans om wat meer historische figuren in beeld te brengen, maar heeft anders weinig inhoudelijke impact. Het verhaal blijft vooral aan de zijlijn staan, vertelt in cutscenes die je al snel over zult slaan, want de focus ligt echt op de gameplay.
Team Ninja heeft daarin ook opvallende stappen gezet. In voorgaande Nioh games koos je voor één vechtstijl die je uitbouwde gedurende de game. Je had dus wel wat keuze, maar je werd stelselmatig gelimiteerd. Het roer is omgegooid voor Nioh 3, waar je op elk moment kunt wisselen tussen een ‘Ninja’ aanpak en een ‘Samoerai’ aanpak. Zij spelen beide op compleet andere manier, waarbij de ene kiest voor een snelle stijl die de stamina van de vijand reduceert terwijl de andere trager is met een grote focus op het uitdelen van zware schade. Op deze manier kun je gevechten op een meer diverse manier aanpakken, wat de game fris houdt ten opzichte van zijn voorgangers. Het grote voordeel is dat je opties beter opgesplitst zijn, zodat je minder moeite hebt om bepaalde wapens en vaardigheden te gebruiken. Je stelt ook voor beide stijlen apart equipment in, waardoor je alles fijn kunt afstellen. Hoewel er gelukkig ook een manier is om snel de beste equipment te selecteren, zodat je snel verder kunt.
De andere grote vernieuwing is een switch van lineaire levels naar grotere zones, waar je wat meer vrijheid krijgt. Het is geen echte open wereld, want je wordt nog steeds naar de juiste richting geleid, maar het opent mogelijkheden om alternatieven te zoeken en extra side-content te vinden, waarmee je wat extra kracht kunt opdoen. Het enige spijtige is dat Team Ninja de speler iets te veel bij de hand neemt door alles duidelijk aan te duiden als je in de buurt komt, zodat je niet echt moet verkennen. Het team heeft wel de kans gegrepen om wat meer grafische variatie aan te brengen in deze set-up. Elke zone heeft dan ook zijn eigen look, waarbij de ene wat meer stedelijk is, terwijl de andere juist het platteland toont. Je hebt daardoor minder de neiging om steeds vooruit te rushen, wat sowieso geen goed idee is met vijanden die je willen verrassen, maar wat meer tijd te nemen en echt te ontdekken wat er te vinden is.
Buiten die grote veranderingen heeft Team Ninja ervoor gezorgd dat deze game nog steeds aanvoelt als een authentieke Nioh ervaring, zowel qua positieve als negatieve aspecten. Zo zijn er nog steeds veel leuke baasgevechten, die je een fikse uitdaging opleveren, al lijkt deze iets gemakkelijker dan de voorgaande edities. Dit alles kun je dan alleen aanpakken, maar er is ook een coöperatieve multiplayer die je toelaat hulp in te roepen van twee andere spelers, of de ‘geest’ van één speler zodat je wat AI hulp hebt. Ook de overdaad aan inventory management komt terug, omdat elke verslagen vijand zoveel extra items oplevert. Je wordt daardoor sterker en sterker, maar je moet dan wel veel aandacht geven aan het uitpluizen wat je wil houden. Dat blijft toch duidelijk de zwakke plek van de Nioh ervaring, hoewel het ook te begrijpen is waarom Team Ninja dit ongemoeid laat, want je zou te veel aan variatie moeten inboeten.
Muzikaal heeft het team weer uitermate zijn best gedaan, met een afwisseling tussen stille achtergrondmuziek wanneer je rustig de wereld verkent, en hardere battle-muziek om de adrenaline te doen pompen. Ook visueel bereikt Nioh 3 hoogtepunten, maar het kan hier geen consistente ervaring leveren. Sommige gebieden zien er prachtig uit, maar in de latere helft van de game duiken er wat meer problemen op. Met name de framerate durft hier wel eens terug te vallen, zelfs wanneer je in Performance Mode speelt. Dat is toch ietwat een domper op de feestvreugde.
|
|
|
Beoordeling
85
Team Ninja heeft hun Nioh-formule stevig aangepakt met twee grote veranderingen, welke zeer goed uitgewerkt zijn. Wat een flauwe doordruk had kunnen zijn, is hiermee juist sterk geëvolueerd. Nioh 3 biedt dan ook een diepe, verfijnde ervaring waarmee je gerust vijftig uur bezig bent. Alleen op de technische aspecten lijkt men zich wat miskeken te hebben, met de framerate die later in de game problemen veroorzaakt. Maar dat wordt hopelijk nog aangepakt met een patch.
|
|
|
|
 16:42 Guerrilla werkt aan coöperatieve actiegame binnen het Horizon universum
 18:41 Stijgende kosten voor geheugen zorgen nog niet voor Switch 2 prijsverhoging
|
| Reacties (0) |
|
|
Geen reacties gevonden
|
|
|
|
