Review: The Adventures of Elliot
Door Joni Philips op 22-06-2026 om 15:37
|
Bron: Gamed
|
Ontwikkelstudio Square-Enix introduceerde hun unieke HD-2D stijl in de Role-Playing Game Octopath Traveler, waarna deze ook werd benut in genre-genoten als Triangle Strategy, Live a Live en de Dragon Quest remakes. Producer Tomoya Asano, die een belangrijke rol speelde in deze games, wou echter ook eens een ander genre proberen: The Adventures of Elliot: The Millenium Tales was geboren.
De nieuwkomer toont natuurlijk gelijkenissen met Amano’s eerdere werk, maar liet zich echter ook duidelijk inspireren door de oude Legend of Zelda spellen, met een minimum aan Role Playing Game-aspecten, maar wel veel puzzels en exploratie. Je verkent de kaart, doet eenvoudige sidequests, komt vijanden tegen, belandt in dungeons en verdient nieuwe hulpmiddelen zoals bommen om de kaart verder te verkennen. Je hebt zelfs Faie, een equivalent voor Ocarina of Time’s Navi, die helpt met het genezen, en het gebruiken van wat eenvoudige magie om meer puzzels op te lossen. Dat feetje is zelfs bestuurbaar, waarbij de speler dit zelf kan doen, of het kan overlaten aan bijvoorbeeld een jonge medespeler zoals in Super Mario Odyssey. De inspiratie is duidelijk, maar is dat een probleem? Een goede Zelda is altijd welkom, zelfs wanneer die de naam Zelda niet draagt.
The Adventures of Elliot: The Millenium Tales probeert daarbij zeer toegankelijk te zijn, wat niet alleen opvalt in de verscheidenheid van moeilijkheidsgraden, maar evenzeer in het verhaal. Dat is namelijk opvallend eenvoudig gehouden. In de wereld van Philabieldia heersen de monsters. Enkel het stadje Huther blijft over als bastion van de mensheid. Avonturier Elliot is één van de weinigen die zich buiten de stad waagt, waarbij hij stuit op een mysterieuze ruďne die zou toelaten om door de tijd te reizen. Wanneer hij dit meldt aan zijn koning, worden ze verraden door de vizier die besluit het verleden te veranderen in zijn voordeel. Aan Elliot de opdracht om dit te verhinderen. Het verloop vanaf dat moment is zeer voorspelbaar, met iets te veel uitleg, maar zonder echt hinderlijk te worden. Wat wel interessant is, is dat de game beschikt over drie eindes, welke je gelukkig allemaal kunt behalen op één save-game.
Ook het vechten is relatief eenvoudig: je beschikt over een zevental wapens, maar je kunt op elk moment maar twee wapens gebruiken. Deze zijn elk toegekend aan een eigen knop, waarbij je kunt kiezen voor de snelle aanval of deze langer indrukken voor een zwaardere speciale aanval. Bij het zwaard wordt dat bijvoorbeeld een soort brede energie-aanval op afstand. Je kunt deze wapens versterken met Magicite, welke een soort vaardigheidskristallen zijn. Deze geven allemaal aparte effecten, zo is er een Magicite die de kans verhoogt dat een vijand een bom laat vallen als die met een bom is verslagen. Je verdient tijdens het spel vele verschillende Magicite, en de game laat je absoluut vrij om te kiezen welke je inzet. Je zou het zelfs probleemloos kunnen overslaan als het wat te veel wordt.
Die optionele diepgang is een element dat vaker voorkomt in deze Millenium Tales. Zo heeft de game een combo-systeem waarbij vijanden meer items laten vallen als je combo hoger wordt, wat eenvoudige minigames waarin je Faie haar magische krachten gebruikt om muzikale platen te verdienen, en een trial waarin de speler echt wordt uitgedaagd. Op zich kun je de game in een vijftiental uur uitspelen, maar er is nog voldoende content om vijf ŕ tien uur extra door te gaan zonder je te vervelen. Alleen in de vijanden ontbreekt eigenlijk wat diepgang, want deze blijven grotendeels hetzelfde, zelfs door het tijdreizen heen. Enkel de bazen zorgen voor wat variatie wat je dwingt om andere wapens op te pakken. Hier zul je dan ook goed na moeten denken over de beste aanpak, zeker als je jouw combo wil bewaren.
De game beschikt over de nodige Quality of Life features, zodat je bijvoorbeeld steeds terug kunt transporteren naar savepunten die je eerder hebt vrijgespeeld. Je kunt zelfs over de verschillende tijdsperiodes heen springen. Op deze manier vermijd je nodeloos rondreizen. De kaart geeft daarnaast nog wat extra informatie, zoals de kisten die je nog moet vinden, deuren die je nog moet openen en hoe bepaalde doorgangen aan elkaar verbonden zijn. Ook de savepunten werken gemakkelijk, je passeert ze simpelweg voor een auto-save. Je moet alleen het menu openen als je aparte save-slots wil aanmaken. Je kunt zelfs bepalen hoeveel Faie tegen je praat, zodat je geen Tingle-achtige toestanden krijgt als je dat niet wil. Alleen het gebruik van bommen vereist wat extra stappen. Deze nemen namelijk een wapenslot in, zodat je vaak wisselt tussen de bommen om puzzels op te lossen en een gemakkelijker secundair wapen.
The Adventures of Elliot gebruikt natuurlijk de typische HD-2D stijl die we ondertussen gewend zijn van Asano’s recente werk. Dat betekent mooie omgevingen die meer verborgen kantjes bevatten dan je zou verwachten, met leuke schattige sprites tijdens de algemene gameplay, maar ook prachtige karakter designs in de cutscenes die de meer volwassen look meegeven. De personages worden via Japanse en Engelse voice-acting tot leven gebracht, maar daar wordt dezelfde kwaliteit niet bereikt. Zo klinkt Elliot zelf maar wat gewoontjes. De soundtrack doet het gelukkig wel beter, waarbij deze ook de sfeer van elk tijdperk goed apart benadrukt. Waar de andere aspecten die variatie wat ontbreken, hebben componisten Yuto Moritani en Tomohiro Nakamachi hier wel aan gedacht.
|
|
|
Beoordeling
80
Square-Enix is vooral bekend van hun Role Playing Games, maar dit zijstapje naar een meer traditionele Action-Adventure is eveneens geslaagd. The Adventures of Elliot weet zeer goed de sfeer van de oude Legend of Zelda spellen te omvatten zonder aan te voelen als een echte kopie. Er zijn wat punten die beter konden, zoals de variatie tussen de verschillende tijdperken en de puzzels die eerder eenvoudig zijn, maar over het algemeen is de game goed afgewerkt, met een vlotte besturing waardoor je steeds met plezier een stapje verder gaat.
|
|
|
|
 15:29 Xbox-account vereist voor spelen van Halo: Campaign Evolved op PlayStation
|
| Reacties (0) |
|
|
Geen reacties gevonden
|
|
|
|
