Of het nu de comics, film, anime of game betreft, ik heb Scott Pilgrim met veel plezier gelezen, gekeken en gespeeld. Ontwikkelaar Tribute Games, bekend van Teenage Mutant Ninja Turtles: Shredder’s Revenge en Marvel’s Cosmic Invasion, zet de serie voort met Scott Pilgrim EX, alleen ben ik hier iets minder over te spreken.
Op voorhand was ik erg enthousiast over deze nieuwe game. Weliswaar zijn de bekende stemacteurs niet te horen in de game, hier staat tegenover dat auteur en striptekenaar Bryan Lee O’Malley betrokken is bij de totstandkoming en Tribute Games enkele verfrissende ideeën heeft. Toch komt niets hiervan echt goed uit de verf, te beginnen met het verhaal zelf. Wanneer Scott Pilgrim met zijn rockband Sex Bomb-omb aan het oefenen is worden de bandleden en de instrumenten weggenomen door zijn robot-tegenhanger Metal Scott. Het laat zich raden dat je een achtervolging in moet zetten om alles weer terug te halen. Niets meer, niets minder, en daarmee wel een erg mager uitgangspunt.
Net zoals Scott Pilgrim vs. The World is ook EX een beat ‘m up en ondanks het verhaal is Scott Pilgrim niet het enige personage om mee te spelen. In totaal zijn er zeven om uit te kiezen, waaronder uiteraard Ramona, maar ook de grote Lucas Lee, de met een ninjazwaard bewapende Roxie Richter of Robot-01 die je mogelijk kent uit de vorige game. Ieder hebben ze hun eigen manier van vechten en om je aan te moedigen ze allemaal te proberen hebben ze een uniek einde om vrij te spelen. Bovendien is er een drop-in/drop-out multiplayer om de ervaring te delen. Opvallend genoeg waren er wel problemen met het opslaan van de individuele voortgang en ging deze voor mijn spelpartner op enig moment zelfs compleet verloren.
Daar waar het vorige deel een lineaire aangelegenheid was is er ditmaal besloten om je een open wereld voort te schotelen. Klinkt goed op papier, alleen laat het veel te wensen over. Je bent teveel heen en weer laten lopen, fetchquests vormen een te groot onderdeel en na twee uur heb je de game uitgespeeld. In de tussentijd neem je het steeds weer op tegen dezelfde vijanden die je verslaat door voornamelijk op één aanvalsknop te drukken. Speciale aanvallen zijn er wel, maar los van enkele lastigere bossfights heb je ze niet nodig om verder te komen. Van diepgang is op dit vlak dan ook nauwelijks sprake. Wel is het leuk dat de vijanden munten laten vallen die je in de winkels kunt gebruiken om je statistieken mee te verbeteren, en badges die je extra’s geven zoals geld op een grotere afstand oppakken.
Dat ik de game toch meermaals met plezier heb uitgespeeld is dan ook niet zozeer toe te schrijven aan het verhaal, noch de combat. Een speciale vermelding gaat wel uit naar Anamanaguchi, de terugkerende band die wederom een geweldige soundtrack aflevert, net zoals ze dit al eerder voor de serie deden. Ook de graphics zijn van een hoog niveau, ondanks dat het geheel soms wat druk over kan komen. Als laatste mogen ook de verwijzingen naar andere franchises niet onbesproken blijven, met knipogen naar onder andere The Legend of Zelda, Mega Man en Mario. Toch is dit niet voldoende om Scott Pilgrim EX volmondig aan te kunnen raden voor de huidige adviesprijs van dertig Euro. Daarvoor ligt de replaywaarde te laag, en dat terwijl je slechts twee uur nodig hebt om het verhaal te doorlopen.
Beoordeling
60
Scott Pilgrim EX komt om in sfeer door de graphics, muziek en verwijzingen naar andere franchise, tegelijkertijd schiet het tekort in gameplay. Ondanks het leuke idee van een open wereld heb je het na twee uur uur aan repetitieve combat uitgespeeld en is het maar de vraag of verschillende eindes je steeds weer terug laten keren.
