Home   Forum   Archief   Redactie   Contact   Bedrijven   Games    
 
  GamedPCPS VitaNintendo 3DSWii UNintendo SwitchPlaystation 3Playstation 4Xbox 360Xbox OneAppMisc    
22 Oktober 2018 
(3) 
(1) 
(1) 
(0) 
(0) 
(0) 
21 Oktober 2018 
(1) 
20 Oktober 2018 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
(17) 
(7) 
19 Oktober 2018 
(12) 
(1) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
(3) 
(2) 
18 Oktober 2018 
(6) 
(0) 
(2) 
(11) 
(8) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
17 Oktober 2018 
(0) 
(1) 
(3) 
(2) 
(0) 
(2) 
(0) 
(6) 
16 Oktober 2018 
(1) 
(25) 
(0) 
(0) 
(0) 
(1) 
(0) 
(0) 
(0) 
(2) 
(2) 
15 Oktober 2018 
(0) 
(0) 
(5) 
(0) 
(0) 
(0) 
14 Oktober 2018 
(8) 
(1) 
(1) 
(0) 
(0) 
13 Oktober 2018 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
(4) 
12 Oktober 2018 
(7) 
(0) 
(3) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
11 Oktober 2018 
(7) 
(2) 
(0) 
(3) 
(2) 
(0) 
(0) 
(1) 
(0) 
(0) 
10 Oktober 2018 
(6) 
(7) 
(0) 
(0) 
(19) 
(0) 
(1) 
(0) 
(0) 
(2) 
(15) 
09 Oktober 2018 
(5) 
08 Oktober 2018 
(0) 
(4) 
(0) 
(1) 
(1) 
(11) 
07 Oktober 2018 
(0) 
(1) 
06 Oktober 2018 
(1) 
(4) 
(4) 
(3) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
05 Oktober 2018 
(5) 
(3) 
(2) 
(2) 
(2) 
(0) 
(0) 
04 Oktober 2018 
(4) 
(0) 
(0) 
(0) 
(0) 
(2) 
(0) 
(4) 
03 Oktober 2018 
(0) 
(0) 
(1) 
(1) 
(2) 
02 Oktober 2018 
(0) 
(0) 
(0) 
(2) 
(0) 
(3) 
(0) 
01 Oktober 2018 
(0) 
(0) 
(0) 
(4) 
Fade to Silence
Gamed Most Loved - Best Reviewed
Call of Duty: Black Ops 4
Het Jaar 2003
Review:

Vampyr


Door Rene Groen op 12-06-2018 om 00:06
Bron: Gamed

De Franse ontwikkelstudio Dontnod Entertainment ken je mogelijk van Remember Me en Life is Strange, toch is hun laatste game van een geheel andere orde. In Vampyr beleven we het verhaal van Jonathan Reid (niet te verwarren met de Rijdende Rechter), een man wiens morele keuzes als een donker doek boven zijn leven hangen.

Reid is aan het begin van de game net teruggekeerd uit de Eerste Wereldoorlog. Alhier heeft hij als dokter onderzoek gedaan naar bloedtransfusies en vestigt zich nu in Londen in het jaar 1918. Een zwarte bladzij in de geschiedenis van de stad omdat de Spaanse griep om zich heen grijpt en waar hij het zichzelf ten doel stelt om diens inwoners te helpen. Tegelijkertijd heeft hij ook zijn eigen problemen, Reid is namelijk gebeten en verworden tot een vampier. Hij zal dan ook een balans in zijn leven moeten vinden tussen het redden van mensen en verkrijgen van bloed om zelf op de been te blijven.

Londen is opgedeeld in een viertal wijken die ieder een unieke sfeer uitademen terwijl de misčre langs de muren druipt. Niet alleen de Spaanse Griep maar ook vampieren houden de straten in hun greep. Als speler zul je dan ook af moeten rekenen met niet alleen kleinere en grotere soortgenoten, ook de vampierjagers maken het leven je niet makkelijk. Gelukkig kun je terugvallen op męlee en ranged combat, alsmede een scala aan speciale aanvalsmogelijkheden die je middels XP vrij moet spelen en je bloedbalk leeg laten lopen. Te denken valt aan een bloedspeer die je richting je tegenstanders kunt werpen of de bloedtoevoer van je vijanden stopzetten en ze zo te verlammen. Ten alle tijde dien je eveneens op je staminabalk te letten. Ga je te enthousiast het gevecht in dan kost dit je uithoudingsvermogen en eenmaal zonder ben je een makkelijk doelwit.


Het vechten zelf voelt nogal clunky aan. Nooit heb je echt het idee de volledige controle te hebben, enerzijds door de cameravoering die de actie niet altijd goed in beeld brengt en anderzijds omdat je regelmatig een verkeerde positie in lijkt te nemen en de mogelijkheid om weg te rollen zelfs geheel ontbreekt. Omdat er ook weinig afwisseling is qua vijanden volstaat veelal het gebruik van een zelfde techniek. Verder zul je merken dat je level minder snel oploopt dan dat van je vijanden. Dit klinkt als een kritiekpunt maar is het allerminst. Het betekent dat Reid zich op andere manieren moet versterken, bijvoorbeeld door slachtoffers te maken. Hun bloed geeft jou immers de ervaringspunten die je nodig hebt om de gevechten te overwinnen. Dit klinkt op papier makkelijker dan dat het in praktijk is.

Stel dat je iemand tegen komt die zich gedraagt als een echte klootzak. Hem meesleuren en zijn nek leegzuigen lijkt dan een goede optie. Maar wat nu als blijkt dat deze man zijn redenen heeft om zich op deze manier op te stellen? Dat hij een kind heeft wiens zorg erg problematisch is en hij dit op deze manier uit? Voortdurend krijg je van dit soort achtergronden voorgeschoteld. De studio heeft hier een slim systeem aan gekoppeld, hoe beter je iemand namelijk leert kennen, hoe meer ervaringspunten deze geeft. Het is echter op dit moment dat je deze persoon zo goed kent dat je eigen bloeddorst een serieuze tol gaat eisen op de mensen om je heen. Iets wat je overigens ook terugziet in de districten. Stel dat je een belangrijke persoon in een wijk omlegt dan kan dit zijn weerslag hebben op het gebied. Het kan je eigen reputatie ruďneren, sidequests laten verdwijnen en winkels hun deuren laten sluiten. Je bent dan ook voortdurend bezig om een balans te vinden. En ja, het is mogelijk om helemaal niemand te vermoorden, echter zul je dan dermate zwak worden dat het de game er niet makkelijker op maakt.


Naast het vechten en uitzoeken, dan wel afkeuren van je potentiële bloedmonsters, vormen ook het voeren van gesprekken en oplossen van simplistische puzzels onderdeel van de gameplay. Bij deze gesprekken heb je enige keuzevrijheid, denk hierbij aan Life is Strange. Hoewel dit meer betrokkenheid van de speler moet realiseren slagen ze hier niet altijd in. De keuzemogelijkheden zijn veelal net iets te summier benoemd om te weten waar het antwoord toe zal leiden. Hierdoor wil je nog weleens antwoorden geven die je eigenlijk niet bedoeld had. Wat de gezamenlijke gameplay met elkaar gemeen heeft is dat je nogal wat af moet lopen in Londen. Omdat de metro pakken geen optie is en fast-travel ontbreekt wil het nog wel eens irriteren als je voor de zoveelste keer naar de andere kant van de map dient te lopen.

Een ander gebied waar we niet erg tevreden over zijn is het grafische gedeelte. Hoewel Londen, mede door de belichting, neertroostig is neergezet gaat het samen met graphics die wazig over komen en waarbij de framerate het op momenten zwaar te verduren heeft. Ook het inladen van omgevingen kan plots gebeuren waardoor je het idee hebt dat de game vast is gelopen. Qua geluid heeft de ontwikkelaar het dan weer een stuk beter voor elkaar. De karakters klinken geloofwaardig (ondanks het terugkerende probleem uit Life is Strange dat de lipsynchronisatie hier niet op aansluit) en de geluidseffecten plaatsen je daadwerkelijk in een sombere setting. In zijn totaliteit bekeken heeft Vampyr dan ook de nodige ups en downs. Het uitgangspunt is prima bedacht alleen de uitwerking laat het te vaak afweten. Alsof de studio niet de potentie heeft om hun gedachtegoed te onderstrepen met de juiste techniek.
Beoordeling
70
Vampyr is een unieke game waarbij je niet alleen op persoonlijk vlak, maar ook binnen Londen als setting een juiste balans moet zien te vinden. Als dokter én vampier is er een zekere dualiteit en wanneer je toegeeft aan je bloeddorst heeft dit zijn weerslag op de stad. Het is een prima uitgangspunt dat ze helaas niet weten te onderbouwen met even goede gameplay en techniek. Je moet soms dan ook even door de zure (bloedsinaas)appel heen bijten om bij het lekkere gedeelte te komen.


00:19  [E3] Bohemia Interactive komt met Vigor
23:45  [E3] Crash Bandicoot krijgt bonuslevel
 Reacties (0)
Geen reacties gevonden

 Reageer
Om te reageren op artikelen hoef je niet geregistreerd te zijn.
Om het forum te gebruiken is registreren echter wel verplicht.


Titel:
Vampyr
Type:
Game
Releasedatum:
05-06-2018
Ontwikkelaar:
Dontnod Entertainment
Uitgever:
Focus Home Interactive
Media:








Meer media