Filmstudio Disney werkt momenteel hard aan nieuwe Star Wars-films, zoals Starfighter, maar het vergeet evenmin de interactieve Star Wars-ervaringen. Het bedrijf werkt hiervoor samen met verschillende uitgevers voor allerhande games. Zo werkte men met Ubisoft aan de action-adventure Star Wars Outlaws, en met Secret Mode aan de racegame Galactic Racer. Hun belangrijkste partner blijft echter Electronic Arts, dat verantwoordelijk is voor onder andere Star Wars Jedi, Battlefront en Squadrons. Hun games zijn typisch actierijk, hun nieuwste Star Wars Zero Company – ontwikkeld door Bit Reactor en Respawn Entertainment – kiest echter voor een rustigere aanpak, met meer strategische elementen.

Star Wars Zero Company is namelijk een Turn-Based Strategy-game in de stijl van XCOM, waarbij ontwikkelstudio Bit Reactor die inspiratie niet verbergt. De studio is nu eenmaal opgericht door enkele veteranen van Firaxis Games, de studio die verantwoordelijk is voor de XCOM-serie sinds diens reboot in 2012. De kern-gameplay vertoont dan ook zware gelijkenissen met XCOM. Je belandt op een klein slagveld, waar jij en je team van operatoren een klein objectief moeten bereiken. Elke operator heeft drie actiepunten, waarmee hij/zij dan acties moet voltooien. Denk aan bewegen naar een nieuwe positie, schieten op de vijand – met realistische kans om te missen - of een melee-aanval uitvoeren. Er zijn ook wat geavanceerde opties, zoals een ‘overwatch’ doen waarbij je personage tijdens de beurt van de tegenstander een bepaald gebied bewaakt. Als de tegenstander daar dan doorloopt, wordt deze automatisch neergeschoten. Een andere unieke optie is de ‘assist’, welke elke beurt bij een ander personage belandt. Deze laat toe om hulp in te roepen van een naburig karakter om samen dezelfde vijand aan te vallen.


Elke operator behoort toe aan één klasse – later twee – welke bepaalde specialiteiten met zich meebrengt. Op deze manier krijg je dan meer tactische mogelijkheden. Wat leuk is, is dat de game je redelijk wat vrijheid geeft om je bestaande karakters aan te passen. Zo kan protagonist Hawks de ene missie aanvatten als tank en de andere als medic. Omdat je de skill tree (zonder verlies) kunt resetten, blijft die vrijheid ook echt tot het einde van de game. De keuze is wel belangrijk want die geeft toegang tot speciale vaardigheden, die je gebruikt via Advantage Points. Deze punten verdien je door vijanden te raken, dus deze komen wel pas wat later in een gevecht beschikbaar. Tegelijkertijd moet je wel zorgen dat je ze snel genoeg gebruikt, want eens het gevecht is afgelopen, ben je ze kwijt. Eens je klaar bent met het tussen-objectief, mag je verder naar het volgend slagveld. Je wordt hierbij niet automatisch getransporteerd, maar je kunt wat vrij rondlopen. Geen gigantische vernieuwing, maar wel een leuke manier om minder het gevoel te krijgen dat de wereld alleen bestaat uit kleine slagveldjes.

Een ander verschil met inspiratiebron XCOM is veel ingrijpender. In XCOM ga je aan de slag met in essentie anonieme personages. Als je een personage verliest, dan is dat een tegenslag, maar je vindt snel een gepaste vervanger. En dat je dan A hebt vervangen door B, merk je voor de rest niet op. In Zero Company wordt er meer op de emotionele kant gespeeld, zodat een dode operator echt pijn doet. Het heeft ook letterlijk een impact, want bepaalde personages hebben hun eigen sidequests die meer informatie geven. Als je zo’n personage dan dood laat gaan, verlies je hier ook toegang toe. Je kunt je karakters ook onderling een bond laten opbouwen, bijvoorbeeld als de ene de andere geneest, regelmatig samen vecht, etc. Deze personages gaan dan meer op elkaar inspelen, waardoor je echt het gevoel krijgt dat je team vrienden zijn. Het heeft zelfs voordelen op gameplay-gebied, want op deze manier verdienen ze ook een extra buff zoals meer gezondheid. Het is dan ook interessant om bepaalde karakters steeds samen te brengen.


Buiten de missies om worden de verschillen nog groter. Na elke missie keer je terug naar het ruimteschip ‘The Den’ die dienst doet als hub. Hier kun je wat beperkt rondlopen om onder andere te praten met je personeel, wapens te veranderen, nieuwe upgrades voor zowel de Den als je operatoren te kiezen, en wat andere kledij aan te doen. Het belangrijkste dat je hier echter doet is het kiezen van nieuwe operaties, welke vaak neerkomen op wat extra informatie in een schermpje; en missies, waarin je echt naar het slagveld gaat. Deze twee vind je terug op een grote holografische map, waarbij elke missie aanduidt hoe snel deze moet gebeuren. Je kunt dus best alles op de juiste volgorde doen om zoveel mogelijk te bereiken. Zero Company is hierin trouwens zeer streng. Je zult vaak keuzes moeten maken, want missies verstrijken regelmatig op hetzelfde moment. Op deze manier word je gedwongen om keuzes te maken, bijvoorbeeld tussen twee operaties waarin je de vijand op een andere manier saboteert. Maar dat betekent ook dat de vijand op het andere gebied wel sterker gaat staan. Qua tactische keuzes kan dat zeker tellen.

Op deze manier krijg je impact op hoe de strijd evolueert, maar aan het verhaal verandert het weinig. Dat volgt namelijk een vast patroon, waarbij jij speelt als Captain Hawks, de leider bent van de Zero Company, een onafhankelijke groep van huurlingen, die wordt ingehuurd door de Republic om de uitbraak van de mysterieuze Shadow Plague ziekte te onderzoeken. Aangezien de game zich ten tijde van de Clone Wars afspeelt, zul je tijdens het verhaal niet alleen originele karakters tegenkomen. Denk dan bijvoorbeeld aan Gorga the Hutt, de neef van de befaamde Jabba, die onder andere in de Clone Wars animatieserie verscheen. Zero Company vindt gelukkig een goede balans tussen een verhaal dat op zichzelf kan staan, en verwijzingen naar het Star Wars universum om trouwe fans blij te maken. Het had eenvoudig geweest om een Clone Wars strategiegame te maken, met Anakin en Obi-Wan als vaste personages, maar Bit Reactor maakt de juiste keuze. Zero Company verwijst naar de algemene Star Wars verhaallijn, maar haakt er zich niet aan vast.


Waar de gameplay en het verhaal vooral complimenten verdienen – de missies vallen soms wat in herhaling, maar dat is een minpunt zoeken puur om er eentje te vernoemen – laat de game technisch wel steekjes vallen. Op het eerste zicht loopt alles fantastisch, want op Quality-mode ziet de game er goed uit. Zero Company weet ook de juiste Star Wars atmosfeer te vatten, zodat je deze perfect tussen andere ervaringen kunt plaatsen. Alleen duiken er frequent grafische glitches op, zoals de camera die even focust op een foutief punt, texturen die wat later laden of de game die even blijft hangen. Deze bugs vereisen geen restart zodat je niets verliest, maar het haalt je wel even uit de focus. Ook de Performance mode – waar je 60 fps krijgt – stelt teleur, want grafisch gaat alles dan sterk achteruit. Dit alles staat toch in schril contrast met de gameplay, waar duidelijk meer aandacht is aan besteed.