Eindelijk. Eindelijk, eindelijk, eindelijk. Het heeft even geduurd, maar de Nintendo Wii gaat dan eindelijk echt online met een game. En weet je wat het leuke is? Wij Europeanen mogen eerder online gamen dan de Amerikanen! Geef toe, stiekem voelt dit toch wel heel erg goed.

De vraag is echter of Mario Strikers Charged Football, de game waarover ik het natuurlijk heb, ook van voldoende kwaliteit is om mij dit goede gevoel te laten vasthouden. De eerste game in deze serie, Mario Smash Football, was absoluut geen slechte game, al kon het ook niet als een topper bestempeld worden. De singleplayer was te kort en de game kende op het gebied van gameplay ook de nodige nalatigheden. Next Level Games is in opdracht van Nintendo aan de slag gegaan met een vervolg voor de Wii en een half jaar na de aankondiging kunnen we met de volledige versie aan de slag.

Mario Strikers Charged Football laat je, zoals je ongetwijfeld wel vermoedt, voetballen met Mario, Luigi, Wario, Donkey Kong en nog veel meer karakters uit het ‘Mario-universum’. Uiteraard moet je hier geen echte sim a la Pro Evolution Soccer verwachten, maar meer een game als Sega Soccer Slam. Wanneer een schildpad een dikke loodgieter elektrocuteert en daarna een omhaal maakt om vervolgens met zijn hamertje de bal vanaf de middellijn in de kruising van het doel te rammen, moet je niet raar opkijken. Je speelt een wedstrijd met één aanvoerder (Mario, Luigi, Peach etc.) en daarbij kies je een drietal sidekicks (Koopa, Toad, Hammer Bros. etc.) om je te ondersteunen tijdens de wedstrijd. Elk team krijgt standaard een keeper, namelijk een krokodil die we kennen uit Donkey Kong Country. De kapiteins hebben allemaal verschillende eigenschappen, zoals we die wel zien in meerdere Mario sportgames. Zo is de loodgieter zelf een allrounder, terwijl Bowser zeer sterk is en Peach juist heel snel. Ook de sidekicks hebben deze eigenschappen, wat iets meer strategie brengt in de keuze van je spelers. Een goed team samenstellen is het halve werk, zullen we maar zeggen.



De wedstrijden duren in deze over-the-top voetbalgame drie minuten. Van helft wisselen doen we niet aan en ook andere regels worden aan de spreekwoordelijke laars gelapt. En niet alleen de spelers zelf kunnen tackles inzetten, beuken uitdelen of items op de tegenstander afschieten, ook de stadions dragen hun steentje bij. Zo zijn er levels waar koeien op het veld waaien en zodoende spelers uit het veld gooien. In eerste instantie lijkt dit het spel vooral zeer chaotisch te maken (en in bepaalde levels is dat inderdaad ook zo), maar wanneer je even geoefend hebt, merk je dat je dit soort zaken ook in je voordeel kunt gebruiken. Chaos is sowieso een punt van kritiek op deze titel: zo af en toe gebeurt er zoveel tegelijk dat je niet meer kunt volgen waar de bal of jouw geselecteerde karakter nu is. Extra irritant is het wanneer de tegenstander hierdoor een doelpunt (of meerdere) weet te maken, helemaal omdat de AI van de tegenstander regelmatig zeer hoog ligt. Mario Strikers Charged Football biedt wat dat betreft genoeg uitdaging, want de game is alles behalve simpel. En dat is maar goed ook, want de singleplayer heeft bar weinig om het lijf. Veel meer dan een kampioenschap met meerdere cups en een challenge mode met enkele challenges is er niet. Tel daarbij op dat de challenges van weinig hoog niveau zijn qua originaliteit (scoor drie doelpunten meer dan de tegenstander of incasseer geen tegendoelpunt) en je kunt je voorstellen dat je redelijk snel op de game bent uitgekeken.

Mario Strikers Charged Football dient te worden gespeeld met de Nunchuk en WiiMote. De Nunchuk wordt gebruikt voor het besturen van je karakter en het afvuren van items (C) en de WiiMote om te schieten (B), passen (A) of ontwijken (D-pad). De unieke besturingselementen zitten hem in het beuken (dit doe je door te schudden met de WiiMote) en het blokkeren van een Skill Shot. Deze Skill Shots worden afgevuurd door de schietknop zo lang mogelijk in te houden zonder geraakt te worden door een tegenstander of item. Wanneer dit lukt wordt een metertje getoond die op- en afloopt. Door op het juiste moment op ‘B’ te drukken geef je aan hoeveel voetballen je op de keeper schiet (maximaal zes) en hoe hard deze ballen gaan. Wanneer een de goal en door op je TV te richten moet je met een paar handjes de ballen proberen tegen te houden. Een Skill Shot kan een wedstrijd compleet omgooien, maar het kost veel tijd om er één af te vuren. Het maakt de game niet ongebalanceerd, mede doordat je, in tegenstelling tot het eerste deel, nu wel de mogelijkheid hebt om ze te blokken.



De besturing in deze eerste Mario sportgame werkt goed. De unieke mogelijkheden van de WiiMote worden nauwelijks gebruikt, maar dat is in een chaotische en snelle game als deze misschien maar goed ook, aangezien uitgebreide bewegingen waarschijnlijk teveel tijd in zouden nemen. Toch ben je, mede door het beuken door het schudden van de WiiMote, wel actief bezig met het spel, wat de betrokkenheid bevordert. Hoewel het met de besturing wel goed zit, is het niet alleen rozengeur en maneschijn. Zo zijn sommige stadions gewoon veel te druk, waardoor het overzicht zoek raakt. Ook de tegenstanders zijn bij vlagen frustrerend goed, terwijl je dit niet zou verwachten. Het ene moment win je tijdens een toernooi bijv. met 8 – 0 van Bowser, om de volgende wedstrijd ineens met 3 – 0 te worden ingemaakt. Toegegeven, het is natuurlijk geen echte voetbalsim, maar een beetje afstemming had geen kwaad gekund.