Een nieuwe Spider-Man titel is niet heel erg bijzonder, velen gingen deze immers al voor en velen zullen er ongetwijfeld nog volgen. Toch kiest de ontwikkelaar voor een interessante aanpak door niet voor één, maar voor vier Spider-Man varianten te kiezen.

Het verhaal van Spider-Man is opgezet om verschillende dimensies aan elkaar te linken. Wat is namelijk het geval: in een gevecht met Mysterio breekt een magisch amulet in stukken en deze heeft de kracht om door verschillende dimensies heen te gaan. Dit is echter niet de enige kracht die van de stukken uit gaat, de bezitter ervan krijgt speciale krachten, waarmee het een gewild object is. Het is wellicht niet het sterkste verhaal dat je in een game tegen gaat komen, maar wel het ideale middel om diverse dimensies en bekende vijanden mee naar voren te schuiven. Deze dimensies worden in vier varianten aangeboden: Amazing Spider-Man, Ultimate Spider-Man, Spider-Man Noir en Spider-Man 2099.

Doordat er geen focus is gelegd op één dimensie krijgt de game meteen een grote variatie in omgevingen. De ontwikkelaar heeft duidelijk met een scherp oog naar de comics gekeken en deze uitstraling is perfect overgezet naar een game. De variatie vervalt ietwat in de gameplay, in de basis vechten de vier karakters grotendeels hetzelfde, enkel de speciale aanvallen zorgen voor afwisseling. Toch hebben de dimensies wel een unieke manier van spelen, zo zul je in de Noir stijl bijvoorbeeld meer sluipen om zo ongezien te blijven.


Veel van de Spider-Man titels die we tot nu toe speelden bestonden uit een grootse wereld waarbij we, al webslingerend, van opdracht naar opdracht gingen. Deze aanpak is dit keer niet gekozen, in plaats daarvan lopen we rond in afgebakende levels waarbij we lineair van A naar B gaan. Gelukkig is dit zeker geen straf, zo ziet iedere omgeving er sterk uit en vechten we niet voor niets, middels ervaringspunten kunnen we op vele vlakken het karakter upgraden. Hiernaast kent de game ook nog eens 180 verschillende uitdagingen om te voltooien die je weer toegang geven tot nieuwe moves, artworks en bonuskostuums. Nemen sommige van de levels al bijna een uur in beslag, daar zorgen deze uitdagingen ervoor dat je er nog veel langer over kunt doen.

Zoals gezegd kent de gameplay - en dan vooral het vechten - niet heel veel afwisseling, zeker niet wanneer we kijken naar games in een vergelijkbaar genre. Tegelijkertijd wil dit niet zeggen dat de gameplay matig scoort, het systeem werkt prima, de baasgevechten zijn interessant en soms schakelt de game naar een first-person view waarbij je klappen uit dient te delen en uiteraard zo min mogelijk moet incasseren. Enige smetjes zijn de soms wat wisselvallige A.I. van je tegenstanders en de camerastandpunten die je meer dan eens het zicht ontnemen. Hoewel deze handmatig bij zijn te sturen moet dit vaker gebeuren dan nodig zou zijn, hetgeen vooral bij baasgevechten voor de nodige irritatie kan zorgen.


Naast de bijpassende graphics is er ook veel aandacht besteed aan de audio. Iedere Spider-Man is ingesproken door iemand die dit al eerder gedaan heeft, denk aan Neil Patrick Harris , bekend van Spider-Man: The New Animated Series. Geheel in lijn met de serie worden er vele one-liners op je afgevuurd, iets waar je overigens wel tegen moet kunnen om het niet tot irritatie door te laten slaan.

Batman: Arkham Asylum liet zien dat een game rondom een superheld vaak het beste tot zijn recht komt wanneer dit los van een film staat. Voor Spider-Man: Shattered Dimensions is dit precies hetzelfde, mede door de bemoeienis van Stan Lee gedurende de ontwikkeling. Ontwikkelaar Beenox heeft er verstandig aan gedaan om diverse dimensies te betrekken in de game. Het zorgt er enerzijds voor dat de titel vernieuwend aan voelt, ondanks dat er hiervoor al vele Spider-Man titels werden uitgebracht, en anderzijds dat de game niet snel zal vervelen.