De Red Faction titels draaien massaal om één element: destructie. Hier is totaal niets mis mee, de game wist er zelfs een standaard in te zetten, maar toch bewezen de vorige titels dat het niet automatisch een winnend concept hoeft te zijn.

Hoewel ik de Red Faction titels altijd leuk vond ontstegen ze dit niveau nooit. Het concept is zeer aardig, maar Guerrilla had voor mij teveel negatieve punten om hier volop van te kunnen genieten en het concept bleek nog niet rijp voor de nieuwe consoles. Dit beeld kan weleens gaan veranderen met Armageddon, een titel die een iets meer lineaire structuur lijkt te krijgen met daarin interessante wapens. Toch ben ik nog niet volledig overtuigd, de titel lijkt qua wapens nog geen eigen identiteit te hebben, de vraag is hoe lang ondergrondse stelsels interessant blijven en of de destructie nog steeds een belangrijk onderdeel van de game vormt. Het zijn vragen die nog open staan, maar waar de ontwikkelaar nog voldoende tijd voor heeft om deze te beantwoorden.


Mijn enthousiasme voor een nieuwe Red Faction was niet echt hoog, Guerrilla stelde mij namelijk teleur. De potentie in die game was er wel, het werd er echter niet uitgehaald. Armageddon lijkt in ieder geval een stap in de goede richting; meer verhaal, meer variatie en meer structuur kan de serie geen kwaad doen. Helaas moet ik ook enkele twijfels neerzetten; de destructie die in Guerrilla zo belangrijk was lijkt in dit vervolg niet helemaal ter zake te doen en zoals René ook al aangeeft lijkt een eigen identiteit ook nog zoek te zijn. Ik ben benieuwd hoe Volition deze zaken gaat afhandelen, mits deze wel behandeld gaan worden. Persoonlijk had ik liever een flinke verbetering op Guerrilla gezien, met een open wereld, maar meer variatie en levendigheid hierin. Aan de andere kant is dat misschien wel weer teveel gevraagd. De tijd zal het ons leren.


In tegenstelling tot Stefan en René heb ik juist intens genoten van Red Faction: Guerrilla. Na de tien minuten durende demo tientallen keren gespeeld te hebben, ging ik over tot het aanschaffen van de game waar ik nooit spijt van heb gehad. Okay, de game werd op zijn duur behoorlijk repetitief, maar op een of andere manier verdween het lichte gevoel van irritatie als sneeuw voor de zon wanneer ik weer iets groots mocht slopen. Mijn hoop is dan ook dat Armageddon vooral voortborduurt op die heerlijke destructie van Guerrilla, en dat Volition iets meer aandacht aan de (offline) multiplayer besteedt. Jammer genoeg lijkt het er op het moment op dat Armageddon juist de lineaire weg inslaat, iets wat ik betreur; maak gewoon een grote open wereld met veel gebouwen (die ik kan slopen!), gooi er wat interessante side-quests bij en zorg voor een minder cliché-rijk verhaal en ik zal ongetwijfeld weer als eenmanssloopbedrijf de wereld van Armageddon onveilig maken.