Gisteren was in de review van Resident Evil 5: Lost in Nightmares te lezen dat de game aangenaam was om te spelen, kan Desperate Escape eveneens een goede indruk achter laten?

Lost in Nightmares was op te delen in een tweetal secties: een eerste sectie waarbij we het meer klassieke Resident Evil aspect beleefde binnen het herenhuis en een tweede sectie die meer op de actie gericht was. Het verhaal van deze eerste downloadable content kon voor Resident Evil 5 geplaatst worden, maar Desperate Escape speelt zich aan het einde van de titel af. We stappen in op het moment dat Chris Redfield de controle van Wesker over Jill Valentine verbreekt. Terwijl Chris en Sheva Alomar, hoofdrolspelers van Resident Evil 5, hun tocht vervolgen blijft Jill achter. Gelukkig is ze niet alleen, ze werkt namelijk samen met BSAA agent Josh Stone en samen dienen ze door het Tricell complex te geraken om aan het einde middels een helikopter de aansluiting bij Chris en Sheva te vinden.


Klaagden we gisteren nog over het gebrek aan de variëteit van vijanden, daar is dit beklag er niet in Desperate Escape. Van begin tot eind, een rit die één tot twee uur duurt, lig je onder vuur en lijken de Majini van alle kanten te komen. De game sluit qua gameplay meer aan bij Resident Evil 5 dan dat Lost in Nightmares dit doet. Dit keer geen puzzels die opgelost dienen te worden, in plaats daarvan een ruimte die gevuld is met vijanden maar waar het ontbreekt aan munitie, een combinatie die niet goed samen gaat. De vijanden zelf zijn dit keer niet nieuw, maar dat wil niet zeggen dat je er gemakkelijk mee af kunt rekenen.

Qua design verschillen beide DLC pakketten eveneens van elkaar. Hadden we bij Lost in Nightmares nog een herenhuis dat ons terug deed denken naar het originele Resident Evil, daar speelt Desperate Escape zich binnen een industriële omgeving af. Samenwerken is nog belangrijker dan voorheen en een goede verdeling van items is hier een onderdeel van omdat ze slechts schaars aangeleverd worden. Hoewel je op de lagere moeilijkheidsgraad nog wel met een computergestuurde vijand uit de voeten kunt raad ik voor de hogere moeilijkheidsgraden toch echt een tweede speler van vlees en bloed aan. Het maakt de ervaring beter, maar de uitdaging ook net iets dragelijkerm omdat je kunt schelden op degene naast je.


Ook nu kunnen gamers de DLC gerust meerdere keren spelen omdat de replaywaarde hoog is gehouden. Ten eerste krijg je na het uitspelen van Desperate Escape de optie om dit nogmaals te doen, maar nu met Josh Stone. Ook zijn er weer vijf nieuwe achievements aanwezig, zo word je onder andere uitgedaagd om in één run 150 vijanden te verslaan of drie Agitator Majini uit te schakelen. Net als bij Lost in Nightmares is ook nu de Mercenaries mode niet vergeten, we krijgen namelijk toegang tot een tweetal nieuwe speelbare karakters. Naast Josh Stone is dit de S.T.A.R.S. agente Rebecca Chambers, welke we kennen uit Resident Evil Zero en Resident Evil. Beide hebben een wezenlijk andere speelstijl, hetgeen een ervaring met beide interessant maakt. Hiernaast zijn er ook een tweetal outfits vrij te spelen, één voor Chris en één voor Sheva.

Resident Evil 5: Desperate Escape is een uitbreiding geworden voor mensen die houden van actie. Dit keer niet zoveel spanning als in Lost in Nightmares, maar een achtbaanrit die je van het begin tot het einde op het puntje van je stoel houdt. Met name in coöp komt de game goed tot zijn recht, maar dan uiteraard wel met de gordijntjes dicht.