Het is een rustige dag in maart. Het zonnetje komt voorzichtig tevoorschijn en de terrassen raken langzamerhand weer vol. Toch kan niet iedereen van het beterende weer genieten. Zo zit ondergetekende al sinds afgelopen maandag aan de buis gekluisterd omdat hij aan de slag mocht met DICE haar nieuwste pareltje; Battlefield: Bad Company 2.

In Bad Company 2 kruipen we nogmaals in de huid van Preston Marlowe, één van de leden van de B-Company. Deze speciale eenheid bestaat enkel uit criminelen en schavuiten, mannen die te min zijn voor de normale compartimenten van het leger. Deze Bad Company wordt na de incidenten uit Battlefield: Bad Company opnieuw ingezet voor de vuile karwijtjes, de objectieven die ofwel te oninteressant of te gevaarlijk zijn voor een andere eenheid. Hoewel Bad Company 2 voortstuwt op diens voorganger, is het absoluut niet vereist om het origineel te hebben gespeeld. Het verhaal van de campagne staat namelijk op zichzelf en je mist eigenlijk alleen de kennismaking en ontwikkeling van de personages. Mocht je dat alsnog willen doen, dan kun je nog altijd onze achtergrondfeature lezen.

Toen we voor het eerst kennis maakten met Bad Company zaten we nog in het jaar 2008, het ging hier om een game die de Battlefield franchise een nieuwe weg deed inslaan met een uitgebreide campagne en een opmerkelijke lading humor. We waren zonder twijfel te spreken over de game, maar tóch waren er enkele punten waar we zo onze bedenkingen over hadden. Het schadesysteem was bijvoorbeeld té gemakkelijk en checkpoints bleken onlogischerwijs geen ‘echte’ checkpoints te zijn. DICE bewijst echter goed te kunnen luisteren naar feedback van fans en critici, want tijdens de ontwikkeling van Bad Company 2 heeft ze de keuzes van de voorganger opnieuw overwogen om zodoende niet alleen op technisch vlak, maar óók op het gebied van gameplay verbeteringen door te voeren.


Dit houdt in dat wanneer je nu dood gaat, je ook daadwerkelijk een stap terug moet nemen in de tijd en gemaakte vorderingen opnieuw moet behalen. Het is een optie die we al van talloze andere games gewend zijn, maar toch is het fijn dat dit nu ook aanwezig is aangezien het toch een extra vorm van realisme en uitdaging brengt. De injectienaalden waarmee je oneindig vaak je energie kon opkrikken zijn ook verdwenen, in plaats hiervan is een systeem als Call of Duty, waarbij schade wordt aangegeven door een rode gloed die na enige tijd weer verdwijnt. Jammer genoeg zijn je teamgenoten nog altijd onsterfelijk en is hun A.I. niet altijd even geweldig. Zo blijven ze soms expres achter je staan zodat jij de kogels moet opvangen, terwijl ze een andere keer juist zo ver vooruit rennen dat je ze kwijt raakt.

Inhoudelijk biedt de campagne zo’n acht uur aan speeltijd, iets wat voor een shooter van de huidige generatie zeker niet opmerkelijk is. Gelukkig zijn de gebieden die je hierin tegenkomt wel ontzettend divers en is de gameplay redelijk gevarieerd. Behalve normale vuurgevechten zul je bijvoorbeeld verschillende voertuigsequenties mogen doormaken. Jammer genoeg maakt het verhaal soms wel erg grote sprongen vooruit, wat frustrerend kan zijn als je alles op je gemakt wilt laten inwerken. Ben je uitgekeken op de campagne, dan wacht er in ieder geval nog een uitgebreid scala aan online opties om van te genieten.


Deze online wereld bestaat uit de solide en verslavende multiplayer zoals we van Battlefield gewend zijn. In de eerste Bad Company vielen de aanwezige mogelijkheden in het begin een beetje tegen, maar ditmaal komt het meteen met een viertal verschillende modi en een flinke lading aan wapens, voertuigen en collectibles. Dankzij het uitgebreide rankingsysteem zul je een flinke poos zoet zijn om de top te bereiken en alles vrij te spelen. Ben je nog niet bekend met de typische Battlefield multiplayer, dan kun je natuurlijk altijd eerst de demo proberen, hoewel de gameplay erg toegankelijk is. Hoe dan ook is de multiplayer weer terug bij haar sterke wortels en breidt het de levensduur van de game flink uit.

Bad Company 2 laat je – zowel online als offline - een reis maken door allerlei gebieden en omgevingen en gedurende deze reis zul je meermaals verbluft staan door de schoonheid. Het is namelijk niet alleen de grafische kracht van de engine die duidelijk naar voren springt door middel van schitterende lichteffecten, maar ook het werk wat het ontwikkelteam heeft gestoken in het detailwerk. Omgevingen zien er simpelweg adembenemend uit. Opmerkelijk is het dan wel dat wapens minder detail lijken te hebben, maar dat is slechts een kleinigheid. De vele explosies die ongetwijfeld bij je zullen passeren in de game zien er weer indrukwekkend uit, en ditmaal zijn ze des te destructiever aangezien de verbeterde Frostbite engine nóg meer schade toelaat. Gebouwen kunnen compleet ineenstorten door gebrek aan fundering en andere voorwerpen kunnen geheel verpulverd raken.


Wanneer je na een visuele overdosis je ogen dicht doet om even te ontsnappen aan de pracht, houdt het gevaarte dat Bad Company 2 heet nog lang niet op te bestaan. Op dat moment valt het namelijk pas echt op hoe realistisch het geluid wel niet klinkt. De vallende kogelhulzen, de suizende wind en zelfs tjirpende krekels. Met een beetje concentratie kun je haast elk detail waarnemen en er is dan ook niets dan lof uit te spreken over dit aspect van de game, tenzij je wilt gaan afrekenen op de aanwezigheid van Spaanse rap op willekeurige radio’s in de game.

Doordat ontwikkelaar DICE aan de ene kant het gros aan minpunten uit het origineel heeft weten weg te werken, en aan de andere kant flink wat verbeteringen en uitbreidingen heeft kunnen doorvoeren, zit je sowieso gebakken wanneer je de Battlefield: Bad Company 2 aanschaft. Zowel qua geluid als beeld levert de game schitterende prestaties en met name de online mogelijkheden zullen je flink wat speeltijd bieden. Daarbij nemend dat de campagnemodus vermakelijk is en nog altijd over een humoristische twist beschikt, kun je met zekerheid stellen dat Battlefield: Bad Company 2 een erg geslaagde game is.