Heavy Rain is een game die veel verwachtingen waar moet maken. Naast verwijten dat het geen echte game is, wordt het concept vaak geprezen. Heavy Rain is immers een game die de grens tussen film en game probeert te overschrijden, iets wat nog niet vaak geprobeerd is. Is dit een succesvolle poging? Je leest het in deze review.

Om het simpel te houden; in Heavy Rain is het de bedoeling om met een viertal karakters door een filmachtig verhaal te spelen. Dit verhaal draait rond een seriemoordenaar, welke op verschillende manieren impact heeft op het leven van de vier hoofdpersonen. Zo heb je Ethan, een vader die onvrijwillig in aanraking komt met deze seriemoordenaar. Het tweede personage is Scott Shelby, een privé detective die voor zijn eigen redenen opzoek is naar de dader. Als derde is er Madison, een jonge vrouw met slapeloosheid, die weer op haar eigen manier in het verhaal verwikkeld wordt. En als laatste heb je Jayden, een drugsverslaafde FBI agent, die bij de lokale politie geplaatst is om deze zaak op te lossen. Langzaam maar zeker komen al hun persoonlijke verhalen samen, afhankelijk van de keuzes die jij maakt, en ontrafel je het mysterie achter de seriemoordenaar.

De eerste hoofdstukken lijken het verhaal erg traag op gang te brengen en kunnen saai overkomen. Maar wanneer de toon eenmaal gezet is, word je vanzelf meegesleurd in het verhaal. Je zult met alle karakters een mix van goede dialogen en scènes vol actie en avontuur beleven. De karakters zijn ook goed uitgewerkt wat bijdraagt aan de sfeer, de geloofwaardigheid en de diepte van het verhaal. Daarnaast bieden de keuzes die je kunt maken vaak genoeg verschil en gevarieerde manieren om een hoofdstuk tot een einde te brengen. Vooral aan het einde komen er een aantal interessante plotwendingen naar boven, welke de spanning in het verhaal ten goede komen om het met een actierijke finale af te sluiten.

Tijdens het verhaal bepaal jij de acties die je karakters uitvoeren en de inhoud van gesprekken. Dit doe je door knoppen in te drukken of met de controller te bewegen. Deze bewegingen hangen vooral samen met het lichaamsdeel welke gebruikt dient te worden of de richting die genomen moet worden. Je kunt zien welke knoppen of richtingen gebruikt moeten worden door de aangegeven icoontjes op het scherm. In de meeste gevallen spreken alle acties ze voor zich, wat er uiteindelijk voor zorgt dat het langzaam vanzelfsprekend aanvoelt.


Er zijn verschillende soorten handelingen die uitgevoerd kunnen worden. Vaak kun je een object gebruiken door er in de buurt van te staan en de analoge stick in de aangegeven richting te duwen. Maar soms zijn er andere acties vereist. Het kan zijn dat je een bepaalde deur of een bepaald voorwerp voorzichtig moet openen of oppakken. In dat geval moet je bijvoorbeeld langzaam de analoge stick in de vereiste richting bewegen of draaien. Het kan ook zijn dat je een actie moet beginnen door een bepaalde knop ingedrukt te houden, waardoor er steeds nieuwe knoppen bijkomen om in te drukken en ingedrukt te houden. Er zijn ook Quick Time Events. Deze komen vooral aan bod in de scènes die snelle reactie vereisen zoals de vechtscènes. Er wordt in dat geval verwacht dat je verschillende knoppen snel of herhaaldelijk indrukt, om zo bepaalde acties te voltooien.

De besturing werkt in Heavy Rain alleen niet altijd optimaal. Alhoewel het indrukken van al deze knoppen vaak bij het verhaal past, zijn de meeste acties tussen dialogen door vaak irritante onderbrekingen in het verhaal. Sommige momenten zou je in ieder geval willen dat de scènes gewoon doorliepen zoals in een film. De mechaniek om jezelf voort te bewegen is ook niet perfect. Om te kunnen lopen met je karakters moet je R2 ingedrukt houden, zodat je karakter naar voren beweegt, en met de linker analoge stick stuur je je karakter een bepaalde richting in. Dit kan irritant zijn en gaat wellicht voor frustratie zorgen. Wat wel erg geslaagd is, zijn de Quick Time Events bij actie scènes. Je moet hier snel reageren op de aanwijzingen van het scherm, zodat jouw karakter de juiste acties uitvoert en niet gewond raakt of erger.

Wat natuurlijk verwacht wordt bij een game zoals deze is dat je keuzes ook daadwerkelijk impact hebben. Dit is dan ook de belangrijkste feature van de game, welke redelijk goed verwerkt is. Zo is het voor elk personage mogelijk om te sterven als je bepaalde keuzes maakt. Wanneer een bepaald personage sterft, verandert het (einde van het) verhaal mee. Verder hebben minder fatale acties ook consequenties, maar die worden vaak niet verder doorgevoerd dan het einde van het hoofdstuk. Erg jammer, want uiteindelijk is het niets wat we niet eerder gezien hebben in een aantal (recente) RPG´s. Het had mooi geweest als hier verder in geïnnoveerd was.


Wanneer je Heavy Rain dan voor het eerst uitgespeeld hebt, zijn er nog eens meerdere einden vrij te spelen. Al moet er wel eerlijk gezegd worden dat het vooruitzicht naar het compleet opnieuw uitspelen van Heavy Rain niet bepaald aantrekkelijk is. Je kent het grootste gedeelte van het verhaal immers al en voor de gameplay doe je het niet. Het is gelukkig ook mogelijk om bij verschillende hoofdstukken in het verhaal te springen. Je kunt dan kiezen om je vooruitgang te overschrijven of gewoon niet te saven. De eerste mogelijkheid houdt in dat het mogelijk is om bij behaalde hoofdstukken andere paden te nemen en te zien wat voor effect dit geeft. Je oude save game wordt wel opgeofferd hiervoor. De tweede mogelijkheid laat je gewoon bepaalde scènes opnieuw spelen, zonder je vooruitgang aan te passen.

Grafisch is de game goed geslaagd. Karakters zijn erg goed vormgeven, zo wordt er in sommige laadschermen ingezoomd op het hoofd van je huidige hoofdpersoon en daarbij zul je extreem veel detail kunnen zien. De texturen van de omgevingen zijn helaas niet altijd even geweldig, maar dit valt gelukkig vrijwel niet op, wat geen hinder zou moeten geven. Wat misschien wel het indrukwekkendst is, zijn de massa's mensen die op sommige momenten te zien zijn. Hierbij worden soms wel vijftig tot honderd karakters tegelijkertijd getoond, die allen in beweging zijn en hun ding doen. Dit is iets wat weinig tot nooit gedaan is op dit grafische niveau. De voice-overs zijn daarnaast ook van hoge kwaliteit. Hier is duidelijk tijd ingestoken en dat mag ook wel verwacht worden; je luistert immers het merendeel van de tijd naar gesprekken. Tevens past de soundtrack vaak goed bij de hoofdstukken, de sfeer wordt er dankzij de spannende achtergrondmuziek veel beter bij. Er zit zelfs ondersteuning in voor audio en ondertitels in het Nederlands, hierdoor is Heavy Rain breed toegankelijk.

Het becijferen van Heavy Rain is lastig. Als we de game puur op het verhaal zouden becijferen, zou het toch wel tegen de 9 aanlopen. Maar de andere factoren moeten ook meegenomen worden en dan haalt de gameplay het cijfer toch iets naar beneden. Niet omdat deze bijzonder slecht is maar vooral doordat deze het verhaal regelmatig onderbreekt wanneer het niet nodig hoeft te zijn. Tevens gaat het lopen niet altijd geheel soepel wat voor hinder kan zorgen in krappe ruimten. Voor de rest is Heavy Rain een prima game waarbij het verhaal een hoop goed maakt. Alleen als het verhaal van een game je weinig tot niet interesseert, dan kun je deze beter links laten liggen.