Jawel, ook ik heb in een grijs verleden wel eens een gitaar in mijn handen gehad, het resultaat van mijn speelwerk was echter weinig muzikaal te noemen. Gelukkig is er nu Guitar Hero II, een game waarmee a-muzikalen als ikzelf wél mee kunnen rocken.

Vorig jaar verscheen Guitar Hero II al op de PlayStation 2, ongeveer een half jaar later is er nu eindelijk ook een Xbox 360 versie die je als een rockheld door het leven doet gaan. Voor de mensen die echter nog geen idee hebben waar de game om draait, zal ik een korte inleiding geven. Guitar Hero II is een muziekgame die, je raadt het al, draait om gitaren. Om het gevoel dat je zelf met een gitaar aan het rocken bent zo echt mogelijk te maken is er zelfs een gitaar bijgesloten, inclusief band om de gitaar om te hangen. Deze gitaar (die helaas niet draadloos is) is wit en daarmee geheel in stijl met de Xbox 360. Op de gitaar zelf vinden we een vijftal knoppen met evenveel kleuren. Op het scherm zien we de identieke knoppen in een baan van boven naar beneden glijden. Op het moment dat deze knop onder in beeld staat dien je deze aan te slaan door de combinatie van de gelijkende knop en het omhoog of omlaag bewegen van de zogeheten strummer. Als je dit leest besef ik me meteen dat dit een hels karwei lijkt, maar door een viertal moeilijkheidsgraden en toegevoegde practice en tutorial mode krijg je het al snel onder de knie. Als je dit onder de knie hebt, kun je in de verhaallijn (waarbij je je opwerkt tot een echte rockster) laten zien dat er met jou niet te spotten valt.



Het belangrijkste element in een muziekgame is natuurlijk de muziek zelf. Met veertig nummers (die je voor het grootste deel moet unlocken) is er een flinke lijst samengesteld die je eventueel nog aan kunt vullen met Track Packs van Xbox Live. Deze Track Packs zijn overigens niet geheel nieuw voor de mensen die Guitar Hero al op de PlayStation 2 gespeeld hebben, het gaat namelijk om nummers uit het eerste deel, en je zult er ook nog eens voor moeten betalen. Of je deze nummers wilt downloaden, is een keuze die je zelf moet maken, de veertig nummers op de disc zelf houden je in ieder geval lang bezig, wat te denken van Sweet Child O’Mine (Guns ’n Roses) of Heart-Shaped Box (Nirvana)?

Het is niet vaak dat ik het zal zeggen, maar de graphics van deze game zijn eigenlijk bijzaak. Het is leuk als het er goed uit ziet, en dat doet het ook, maar tijdens het spelen ben je geconcentreerd op het spelen van de juiste noten en het juist timen van de inzet van je whammy bar. Deze laatste zorgt ervoor dat je het geluid doet vibreren en je extra punten binnen sleept. Guitar Hero gaat overigens verder dan dat, als je namelijk goed speelt vul je de Star Power Meter. Is deze minstens half vol dan kun je de gitaar tilten (even omhoog halen) om je Star Power te gebruiken en dubbele punten te scoren. Het zijn misschien niet de dingen die je in je eerste liedje zult gebruiken, maar als het gitaar spelen eenmaal beter gaat, zorgt het gebruik ervan dat je pas echt hoge scores neer kunt zetten. Wat ik hiermee aan wil geven is dat de graphics, hoe goed en leuk ook, van ondergeschikt belang zijn in een game die in zijn geheel draait om beleving en geluid.



Hoewel ik al aardig wat jaartjes games speel is Guitar Hero II een geheel aparte ervaring. Als je de PlayStation delen al gespeeld hebt, weet je wat je te wachten staat, is dit niet het geval dan staat je een ervaring te wachten die je waarschijnlijk niet in een andere game tegen gekomen bent. Hoewel ik dus zeer euforisch ben over de game zijn, er enkele kleine minpuntjes die ik niet onbehandeld wil laten. Het grootste gemis is het ontbreken van een online multiplayer, iets wat we toch zeker verwacht hadden in het huidige tijdperk waarin alles mogelijk lijkt. Waarschijnlijk is de oorzaak dat het kleinste beetje lag de gehele beleving onderuit haalt, toch is het jammer dat we het zonder moeten doen. Ook offline multiplayer is een puntje waar we wat kritiek op kunnen hebben, hoewel deze perfect werkt liggen er namelijk nog geen losse gitaren in de winkel. Hierdoor ben je dus verplicht twee keer het gehele Guitar Hero II pack te kopen, waardoor je met een tweede game blijft zitten. In de toekomst zullen er waarschijnlijk losse gitaren op de markt komen, tot die tijd zul je dus echt twee games in huis moeten halen. Als laatste minpuntje, en misschien vinden jullie me dan een zeur, wil ik de muziekkeuze aandragen. Persoonlijk vind ik het stuk voor stuk goede nummers, maar het is wel heel erg in één genre blijven hangen. Mocht je dus graag willen rocken op Frans Bauer, dan moet je toch echt even bij jezelf te rade gaan of dit de game voor jou is. Gelukkig zijn deze minpunten slechts kleine smetjes op een geweldige ervaring waar de gehele familie van mee kan genieten.