Gisteren kon ik jullie nog vertellen wat Electronic Arts van Def Jam: Icon had gemaakt, vandaag is het tijd voor een andere game uit de stal van de gigant: NBA Street Homecourt. We verwisselen de vechtlocaties voor het basketbalveld en kijken of het spel hier goed op weet te scoren.

De basketbalgames op de consoles kunnen we in twee categorieën verdelen. Aan de ene kant staan games als NBA Live en NBA 2k, spellen die alles zo realistisch trachten te benaderen. Aan de andere kant vinden we de vroegere NBA Jam en huidige NBA Street games, de games die draaien om pure fun en het realisme laten voor wat het is. Ondanks deze keuze is de verhaallijn van het spel toch interessant, ondanks dat deze weinig vernieuwend is. Als rookie in de sport dien je je een weg naar de top zien te basketballen waarbij je de speelveldjes van bekende NBA spelers bezoekt. Je speelt dus niet in de grootse stadions, maar de veldjes waar de bekende namen van nu mee opgegroeid zijn. Deze verhalen zijn natuurlijk leuk, maar het draait nog altijd om de gameplay.



De gameplay is qua opzet nog steeds hetzelfde gebleven, zo is het spelletje nog steeds snel en overdreven, in de positieve zin welteverstaan. Inhoudelijk zijn de controls wel wat aangepast, zo is de trick stick overboord gezet en vervangen door de normale knoppen, in combinatie met de schouderknoppen. Ook de Gamebreaker speelt een belangrijke rol, dit is een meter die zich vult als je goed speelt. Eenmaal de meter vol dan maak je dunks die ze je in het echte leven niet snel na zullen doen. Het spel draagt, wederom in positieve zin, sowieso overdrevenheid in zijn grootste vorm uit. Houd de knop tijdens het dunken ingedrukt en als je deze tijdig los laat, dan komen de mooiste staaltjes basketbalwerk tevoorschijn. Andere varianten, waarbij je bijvoorbeeld door een medespeler richting de basket gelanceerd wordt, zijn even overdreven als indrukwekkend te noemen.

Hoewel de gameplay dus goed verzorgd is, kun je deze helaas niet in voldoende modi inzetten. Het aantal matchtypes (wie scoort het eerst 21 punten, enkel dunks tellen, etc.) vallen wat tegen, alsmede de speelmodi die in het spel aanwezig zijn. Gelukkig kun je je altijd nog tot Xbox Live keren om daar aan anderen te laten zien hoe goed je bent.



Op grafisch gebied kunnen we weer genieten en stellen dat Electronic Arts de Xbox 360 steeds beter onder de knie krijgt. De animaties blijven in een snelle game als deze stevig overeind, maar er is wel één puntje van kritiek. Er is namelijk gekozen voor een wat grauwer sfeertje, eentje die misschien wel beter bij de game past, maar naar mijn mening de sfeer wat uit het spel haalt. Net als bij Def Jam: Icon is ook in NBA Street Homecourt het geluid zeer verzorgd, met een soundtrack die ruimte geeft aan artiesten als Quincy Jones en The Jackson 5. Ook de simpele elementen uit de sport, zoals het praten van spelers, het stuiteren van de bal en het leveren van een dunk, klinken stuk voor stuk verzorgd.

Al met al is NBA Street Homecourt een game die je snel onder de vingers hebt en daarmee ook ideaal is om te spelen voor mensen die niet de diepte van het echte NBA leven in willen duiken. Je moet houden van de overdreven dunks, de toegestane overtredingen en de trash talk die de basketballers eruit gooien, maar dan krijg je ook een game die het tegenovergestelde is van de andere basketbalgames. Helaas zijn er ook enkele puntjes van kritiek die een hoger cijfer in de weg staan. Zo is het visuele stijltje er eentje waar je van moet houden en is de houdbaarheid, afgezien van Xbox Live, wat beperkt door het ontbreken van meer speelmodi. Wil je weten of het spel iets voor jou is, check dan de demo die al enige tijd op Xbox Live te vinden is.