Het leven is als een grote zandbak. Nee, dit is geen spreuk uit de oudheid die een hooggeleerde deed en mij jaren is bijgebleven na een geschiedenisles, maar een uitspraak die perfect past bij een game als Crackdown. Nadat ik geruime tijd de ontwikkeling van het spel gevolgd had mocht ik hem nu eindelijk in mijn Xbox 360 steken.

Crackdown voegt zich bij de zogeheten free roaming games, een genre dat vooral aan populariteit won sinds het verschijnen van de eerste Grand Theft Auto game. Op de Xbox 360 deden Volition (Saints Row) en Avalance Studios (Just Cause) al een poging met een game die je grote vrijheid deed genieten en geheel eigen keuzes liet maken. Nu is het echter Realtime Worlds die met Crackdown eveneens een poging doet om je een grootse wereld aan te bieden die je op geheel eigen wijze kunt beleven. Niet geheel ontoevallig werkt Dave Jones bij deze studio, de man die mee werkte aan de ontwikkeling van eerdere Grand Theft Auto games. De beste man had echter meer noten op zijn zang en met Crackdown kon hij laten zien dat we niet hoeven te wachten tot 19 oktober, de releasedatum van GTA IV, om ons onder te dompelen in een gigantische zandbak.



Crackdown speelt zich af in Pacific City, een stad die niet zou misstaan als een Nederlandse stad over een jaartje of honderd. Op één punt hopen we echter geen overeenkomsten te gaan zien, Pacific City wordt namelijk beheerst door een drietal bendes, te weten de Los Muertos, de Shai-Gen Corporation en de Volk. Optreden van de politie is er niet meer bij, deze zijn afgehaakt nadat ze erachter kwamen de orde niet langer te kunnen handhaven. Gelukkig is de stad niet geheel aan zijn lot overgelaten, één groep, The Agency genaamd, is opgericht om weerstand te kunnen bieden aan de bendes. Door manipulatie van het DNA is ervoor gezorgd dat The Agency over speciale krachten bezit, krachten die jou als lid van The Agency moeten bijstaan om 21 leiders van de bendes uit te schakelen.

Bovenstaande zou erin kunnen resulteren dat je 21 keer dezelfde weg af moet leggen, gelukkig heeft Crackdown echter een stuk meer te bieden dan dat. Zodra je een stap uit het optrekje van The Agency gezet hebt ligt de wereld letterlijk en figuurlijk aan je voeten. Je kunt meteen achter de bendes aan gaan (ieder bestaande uit zes subleiders en één hoofdleider), of ervoor kiezen om je op de submissies te storten. De wereld is wellicht niet zo groot als die van een Grand Theft Auto game (om de vergelijking toch maar eens aan te gaan), maar tegelijkertijd groot genoeg om je vele uren in onder te dompelen.



De manier waarop je een bende uit wil schakelen ligt geheel in je eigen handen. Hoewel de makkelijkste manier is om je eerst te richten op de subleiders, waarbij de beveiliging voor de hoofdleider stukje bij beetje weg valt, kun je er ook voor kiezen om direct achter de hoofdleider aan te gaan. Het is wel aan te raden om de moeilijkheidsgraad hierbij al meteen wat hoger te zetten, het kost namelijk niet al teveel moeite om het spel redelijk vlot uit te spelen. Tevens lijkt Realtime Worlds niet echt de moeite genomen om een goed verhaal in het spel te integreren, het geheel lijkt snel op papier gezet te zijn om zich volledig op de gameplay te richten, een punt dat dan ook zeker goed uitgewerkt is.