Als je het verleden en het heden bestudeert, kun je de toekomst beter voorspellen. Dat is één van de redenen om terug in de geschiedenis te gaan. Eerder bestudeerden we al het ontstaan van de consolemarkt van de eerste game tot de zesde generatie consoles die nu stilaan hun einde naderen. Daarbij haalden we kort de handhelds aan, maar deze staan nu centraal in onze zoektocht naar de handheldgeschiedenis.

Het was echter niet gemakkelijk voor Nintendo. Datzelfde jaar kwam de Atari Lynx uit. Deze handheld kon eenvoudige 3D games aan, kon games in kleur afspelen, was backlit en kon in netwerk verbonden worden met zeventien andere Lynxen. De handheld was dus een ware krachtpatser. Die kracht bracht ook grote problemen mee, de Lynx was dubbel zo duur als de Game Boy en Atari had veel productieproblemen. De handheld was ook dodelijk voor je voorraad batterijen, zes batterijen gingen nog geen vijf uur mee. De handheld was redelijk succesvol met twee miljoen verkochte exemplaren, maar toen in 1991 een andere grootmacht op het toneel verscheen, trok Atari zich terug om aan de Jaguar te werken.



In 1990 in Japan en in 1991 voor de rest van de wereld kwam Sega namelijk met de Game Gear, dat was in essentie een verbeterde Master System waardoor Sega snel games kon porten. Zo had de handheld al snel een uitgebreide gamebibliotheek en was het geen zwaar verlies dat Nintendo veel ontwikkelaars exclusief aan zich verbond. De handheld koos voor dezelfde aanpak als de Lynx en had dan ook dezelfde problemen. Het kleurenscherm met lichtje slorpte zes batterijen op in minder dan vijf uur. Toch wist Sega het veel beter te doen dan verwacht, de handheld bleef tot 1997 op de markt en werd in die periode tien miljoen maal verkocht. Dit had Sega zeker te danken aan de agressieve reclamecampagnes. Het beste voorbeeld daarvan is hier te zien.

Uiteindelijk kwam er in 1990 nog een vierde handheld op de proppen, de NEC TurboExpress. Net zoals de Game Gear was deze gebaseerd op een ander platform, op de NEC TurboGrafx. De TurboExpress kon al direct alle TurboGrafx games spelen. In tegenstelling tot Atari en Sega koos men bij NEC voor een verticaal opzet zoals Nintendo had. Ook het scherm was ongeveer even groot als dat van de Game Boy. Daardoor waren tekstgebaseerde games praktisch onspeelbaar. Combineer dat met een groot aantal dode pixels en problemen met het geluid, en je hebt al snel de reden waarom de naam NEC TurboExpress je niet bekend in de oren klinkt.



Na de release van deze vier ging het echter niet goed. De handheldmarkt leek in te storten, de Game Boy was zeer primitief, terwijl de andere handhelds veel te veel batterijen verbruikten. In 1994 kwamen ook de Saturn en de PlayStation uit, waardoor de aandacht van de handheldmarkt verdween. In 1995 probeerde Sega het met de Nomad, een handheld gebaseerd op de Mega Drive. De Nomad kon daarnaast ook nog perfect dienst doen als Mega Drive, zolang je accessoires als de 32X maar niet wou gebruiken. Dit had echter zware consequenties op de batterijen, zes batterijen gingen amper twee uur mee. Een snelle dood was niet meer dan logisch.

Het is pas in 1996 wanneer Pokémon voor het eerst uitkomt, wat de markt weer een boost geeft. Deze lanceerde het succes van de Game Boy reeks definitief. De release van Pokémon was ook het moment voor Nintendo om hun eerste 'nieuwe' Game Boy uit te brengen. Ze brachten de Game Boy Pocket op de markt, een kleinere variant op de Game Boy met een beter scherm. Het jaar erop kwamen ze met de Game Boy Light, deze leek op de Game Boy Pocket maar had een backlight. Door deze drie verschillende versies en de lange tijd op de markt zijn er uiteindelijk zeventig miljoen exemplaren verkocht van de handheld.