Death Jr. is één van de eerste games die voor de PSP werden aangekondigd en was de eerste game die publiekelijk werd getoond. In het begin leek de game zelfs een absolute topper te worden, er werden zelfs een film, een strip en een animé gepland. Toen de game de launch miste en daarenboven nog eens MediEvil Resurrection, een game met een vergelijkbare stijl, de launch wel haalde, sloeg de sfeer volledig om. Er kwamen plots veel sceptici bij en de game verloor zijn aanhangers. Ondertussen is het spel verschenen, hadden de doemdenkers gelijk of is Death Jr. toch een topper geworden?

Het verhaal van de game draait rond het kleine, wandelende skelet Death Jr., de zoon van de Grim Reaper. Daardoor heeft hij toegang tot alles in de wereld van de Dood. Spijtig genoeg voor zijn vader heeft hij enkele slechte vrienden zoals Stigmartha met enkele stigmata die bloeden als ze nerveus is, de Siamese tweeling Smyth & Weston, The Seep, een lichaam zonder ledematen dat in een glazen pot zit, en Pandora, het meisje waarop Death Jr. verliefd is. Tijdens een museumbezoekje met zijn klas ontdekt de groep een doos en Pandora probeert wanhopig de doos te openen. Ze slaagt er echter niet in dus besluit onze lieve Death Jr. de doos te openen met zijn zeis om Pandora blij te maken.



Daar ontsnapt een zeer gevaarlijk wezen uit dat zelfs zijn vader niet kon controleren. Het wezen bevriest zijn vrienden en om ze terug tot leven te wekken moet Death door allerlei levels lopen om hun zielfragmenten te verzamelen. Dan krijgt hij nog de simpele taak om het monster te verslaan voor zijn vader ontdekt dat het vrij is. Het verhaal zal natuurlijk spannend zijn voor kleine kinderen maar oudere gamers zullen er maar weinig aan vinden. Zij zullen enkel de 'The Nightmare Before Christmas'-achtige personages kunnen appreciëren. Nochtans is de game enkel geschikt voor tieners en ouder vanwege enkele moeilijkheden in de gameplay.

Het verhaal gaat ook niet lang mee, je moet namelijk gewoon per personage een set van vier levels voltooien. Je kiest zelf in welke volgorde je dit doet. Door het beperkte aantal levels zit je in een zes à zeven uur door de game heen. Maar gelukkig zijn er toch enkele redenen om de game nog een tweede keer te spelen. Zo zijn er veel verborgen voorwerpen en wapens, die de baasgevechten een stuk gemakkelijker maken, en krijg je op het einde van een level en score toegekend. Deze kun je dan proberen te verbeteren. Desondanks blijft het eerder een huurgame dan een koopgame als je geïnteresseerd bent in het spel.



Death Jr.'s belangrijkste wapen in de strijd lijkt de zeis te zijn die hij constant bij zich draagt maar uiteindelijk zul je tijdens de game eerder misbruik maken van de pistolen en de andere vuurwapens die je in het spel vindt. Het is nu eenmaal gemakkelijker om van ver te schieten op enkele hulpeloze wezens dan er naartoe lopen en het risico lopen om in de rug aangevallen te worden door een vijand die je niet zag. De vuurwapens zijn ook veel leuker om te gebruiken, wie kan er nu zonder vlammenwerpers of C4 Hamsters bij een museumbezoek?

De game heeft ook platformelementen maar deze zijn, net zoals in MediEvil, niet de hoofdzaak. De zeis vindt hier wel een nut, je kunt er mee aan randen hangen en van touwen glijden. Aangezien zoveel van deze bewegingen de zeis gebruiken, kan het soms wel eens verwarrend werken en zul je dan ook af en toe de verkeerde beweging uitvoeren maar eens je het systeem gewend bent, gaat alles vlot.